Vrijwilliger Wilmar 

Vrijwilliger Wilmar
Wilmar is een betrouwbare kracht in de wasserette van DOA. Al een jaar zet ze zich daar met veel inzet in. ‘Het is net een professionele wasserette, alles komt hier langs: handdoeken, dekens, mandjes, speeltjes, soms zelfs kleertjes. Alles moet schoon zijn, zodat de dieren een frisse en comfortabele plek hebben.’ Ze geniet van de waardering die ze krijgt. ‘Ik krijg echt complimenten, mensen zijn blij met mijn werk, dat vind ik zo fijn.’ Elke dag komen er twee containers vol wasgoed binnen, omdat alle kennels dagelijks verschoond worden. Wilmar zorgt ervoor dat alles voor haar vertrek om 12 uur weer schoon en netjes op de planken ligt. ‘Dat vind ik een leuke uitdaging. Ook voor mijn collega’s wil ik het zo netjes mogelijk achterlaten.’ Voor haar pensioen werkte Wilmar als teamleider bij HBO Verpleegkunde. Na vrijwilligerswerk bij het Rode Kruis en het Leger des Heils was ze op zoek naar iets nieuws. ‘Mijn man rijdt altijd langs DOA en vroeg of dat niet iets voor mij was. Ik ben een kattenmens, dus dat leek me geweldig.’ Toen ze de vacature in de wasserette zag, wist ze meteen: ‘Dat is ‘m, dat kan ik en dat vind ik leuk.’ Tien jaar geleden werd ze afgekeurd vanwege haar glaucoom, waardoor haar zicht steeds slechter werd. In de wasserette kan ze echter goed uit de voeten en voelt ze zich nuttig. Nu werkt ze met veel plezier twee ochtenden per week op dinsdag en woensdag en draagt zo op haar manier bij aan het welzijn van de asieldieren. 

Terug naar alle verhalen

Marieke Elsinga over haar DOA-kat Kiki 

Raskatten verwacht je niet in het asiel, maar ze zitten er wel. Een paar jaar geleden was een raskat in het asiel een zeldzaamheid, nu hebben we er twintig. Hoe kan dat?

Zo krijg je een gelukkige kat – in zes stappen

Katten lijken misschien makkelijke huisdieren, maar om gelukkig te zijn, hebben ze meer nodig dan alleen voer en een kattenbak. Onze kattenverzorgers Noor en Danii vertellen wat een kat echt gelukkig maakt.

Dnow

De naam is Dnow, dat is Snow maar dan met de D van dapper
Ik ben een Maine Coon en ze denken bij DOA dat ik gedumpt ben. Met mijn indrukwekkende verschijning val ik enorm op, dus een zwerfkat ben ik zeker niet. Ik had een grote wond in mijn nek en een mega slecht gebit. Zo slecht dat ik wel 2 keer naar de tandarts moet om geopereerd te worden. De eerste keer heb ik gelukkig al achter de kiezen 😉 Maar ik sla me er dapper doorheen! In het begin had ik best moeite met nieuwe mensen vertrouwen, ik dook weg zodra iemand me probeerde te benaderen. Maar dat snappen ze hier helemaal, dat kwam doordat ik zoveel pijn had; zowel in mijn mond als door die grote wond in mijn nek. Nu zit ik op een speciaal dieet waardoor de wond mooi kan helen. Ik geniet hier bij DOA van alle goede zorgen, rust en mijn fijne kennel waar ik helemaal mezelf kan zijn. Ik klim op de hoogste toestellen en krab aan alle palen, heerlijk. Ik kan hier mijn wilde dappere ding doen totdat ik helemaal gezond ben.

Terug naar alle verhalen

Sushi

Sushi
Het leven zit niet altijd mee, vraag dat maar aan Sushi. Zij is uit huis geplaatst omdat ze niet goed werd verzorgd en dat bleek wel toen ze bij ons aankwam. We dachten eerst dat ze drachtig was maar na een echo bleek het gewoon om een overvloed aan eten te gaan, oeps! Dus ze werd op dieet gezet, maar er was nog iets aan de hand. Sushi had bijna altijd diarree! Dus lichtverteerbaar voer, na anti-parasieten-kuur, na hypoallergeen voer, na ontlastingsonderzoek, na supplementen. We hebben bijna alles geprobeerd voor een normale stoelgang en daar gaat best wat tijd in zitten. Maar uiteindelijk is het gelukt. Wat een opluchting was dat, de eerste ochtend dat we in Sushi’s kattenbak geen vlaai maar een keurige vijg aantroffen! Nog nooit hebben we met zoveel plezier schoongemaakt. Nu is het weer tijd om te focussen op haar gewicht. Totdat haar nieuwe baasje met haar kan spelen doen wij dat met haar in de kennel. 

Terug naar alle verhalen

Minous

Minous
Al twee jaar lang liep Minous (14 jaar) rond met een ontstoken wond in haar nek. Haar baasje had een aantal dingen geprobeerd maar veel had het niet geholpen. Hij had zijn dierenarts zelfs gevraagd om haar in te laten slapen, maar daar vond de dierenarts haar niet ziek genoeg voor. En daarom werd ze naar DOA gebracht. Hier hebben de dierenarts en verzorger meteen samen een plan bedacht. De oorzaak van de wond zou een omgevingsallergie of voedselallergie kunnen zijn. Ze kreeg vanaf dag 1 meteen speciaal anti allergie-voer en een van top tot teen ontsmette kennel. Nu moest de wond nog dicht. Maar bij een wond die al zo lang open is, kan de huid dat niet zelf meer oplossen. Onder narcose heeft de dierenarts haar huid behandeld, schoongemaakt, en de wond gehecht. En klaar was Kees, euh Minous. Nu is ze aan het bijkomen van een onrustige periode waar gelukkig een einde aan is gekomen. Ze krijgt bij DOA alles wat ze nodig heeft om er weer helemaal bovenop te komen.BREAKING NEWS: Minous heeft haar furever home gevonden! Zo fijn! Heel veel liefde en geluk Minous!

Terug naar alle verhalen

Nikki

Nikki
Als je besluit een dier te adopteren moet je altijd een beetje geld opzij leggen voor het geval je maatje ziek wordt. Een dier is niet voor even, maar voor het leven. Helaas voor Nikki dachten haar eigenaren daar anders over. Bij de dierenarts bleek dat zij serieuze blaasproblemen had en een operatie moest ondergaan. Een operatie kost aardig wat geld en dat hadden haar baasjes niet voor haar over. Een nieuwe kat zonder gezondheidsproblemen is zo weer op Marktplaats gevonden…DOA ontving Nikki natuurlijk met open armen. Haar blaasstenen zijn verwijderd en ze krijgt speciaal voer om nieuwe klachten te voorkomen. Gelukkig gaat het ontzettend goed met haar en heeft ze haar plekje gevonden op het aanrecht. Zo kan ze alles goed in de gaten houden en iedereen bij de deur welkom heten. Ze rent, knuffelt, speelt en smikkelt heel wat af bij DOA en werkt nu verder aan haar herstel.

Terug naar alle verhalen

Donald

Donald
Je kan het je niet voorstellen, maar knappe Donald is in een reismandje gedumpt bij de McDonalds. Deze jongedame had waarschijnlijk een baarmoederontsteking en was ontzettend bang. Soms zouden we zo graag dezelfde taal als katten spreken. Waarom zou iemand zo’n lief poesje niet meer willen en ergens in de regen achterlaten? “Wat is er allemaal gebeurd, waar woonde je en heb je ooit liefde ontvangen?” We zullen er bij Donald nooit achter komen en misschien is dat maar goed ook. Na een paar dagen bij DOA begon ze te ontspannen. Ze had rust gevonden en begreep dat ze veilig was. Haar eigen verstopplekje, kattenbak, lekker eten, speeltjes en liefdevolle benadering van verzorgers. Haar karakter kwam steeds meer tot uiting, wat het nog onbegrijpelijker maakte dat iemand haar niet meer wilde. Ze is speels, knuffelig, energiek en vriendelijk. Ze werd gesteriliseerd, gechipt, gevaccineerd, ontwormd, ontvlooid, goed door de dierenarts bekeken en was klaar voor een nieuw leven. Het duurde dan ook niet lang voordat iemand verliefd op haar werd. Haar toekomst ziet er gelukkig heel anders uit dan haar verleden. Lieve Donald heeft haar gouden mand gevonden en haar nieuwe baasjes hebben een gouden katje geadopteerd.

Terug naar alle verhalen

Maak kennis met onze bouwvakkertjes

Riskey

Heeeeeeeeey… ik ben Riskey!
Iedereen keek mij geschrokken aan bij DOA, en sommigen konden niet eens naar mij kijken. Ken je dat? Dat iets er zo vreselijk uitziet dat je er pijn van krijgt in je buik. Nou zo zag mijn achterpoot eruit. Op het eerste gezicht leek er een groot gezwel op mijn poot te groeien, die zich in hele rare bochten wrong. Meer details zal ik jullie besparen.. Na een röntgenfoto bleek mijn been echter op meerdere plekken gebroken te zijn waardoor delen heel erg opgezwollen waren. Het werd al snel duidelijk dat de enige oplossing het amputeren van mijn poot bleek. Je wil niet weten hoe opgelucht ik was, ik liep namelijk al even met deze klachten rond. Bij DOA was het zo geregeld! Maar ik mocht natuurlijk niet te vroeg juichen, mijn wond ging namelijk ontsteken omdat ik er te veel mee bewoog. Ja, niemand had mij verteld dat ik stil moest blijven zitten, daar ben ik ook helemaal niet goed in. Maar na wat antibiotica, zalfjes en pijnstillers was ik weer de oude. Beter zelfs! Ze vinden dat ik nog wat moet revalideren, maar dat woord ken ik helemaal niet joh. Als je me nu ziet rennen door de ruimte zou je soms niet eens merken dat ik een poot mis. Ik kan hier heerlijk spelen, klimmen en relaxen waar en wanneer ik dat wil en ik krijg de liefste aaitjes van iedereen. 

Terug naar alle verhalen

Groot hart voor dieren

De zorg voor onze dieren realiseren met de inzet van meer dan 400 vrijwilligers!
We hebben van een aantal van onze vrijwilligers portretten gemaakt.

Zamarra 

‘Via mijn buurvrouw ben ik bij DOA vrijwilligerswerk gaan doen. Ik wilde eerst met de honden aan de slag maar vond de honden in het asiel toch wat spannend. Je hebt daar veel kennis voor nodig en moet stevig in je schoenen staan. Gelukkig ben ik ook een kattenmens. Eén kijkje bij de kattenkennels en ik was verliefd!’  ‘Ik ben van oorsprong journalist, gespecialiseerd in schrijven over huishouden en schoonmaken. Ik doe dat voor kranten als De Telegraaf en heb een rubriekje in de TV-serie ‘Eigen huis en tuin, Lekker leven’. Bij het schoonmaken van de kennels kan ik die kennis goed in de praktijk brengen. Ik vind het fysieke aspect heel fijn; als ik veel op mijn bord heb vind ik het heerlijk om me lekker in de kennel uit te sloven. Kattengrit halen, de vloer te poetsen, flink boenen. Je hebt gelijk resultaat, waar zie je dat nog in het dagelijks (kantoor)leven? Ons oerbrein wordt heel blij van fysieke resultaten. En het is fijn om iets voor kwetsbare dieren te kunnen doen.’  ‘Dieren in het asiel hebben niemand anders dan ons. Er kwam een keer een puberkatje binnen dat zo boos en bang was dat het spuugde. Ik vond dat zo verdrietig. Een paar maanden later zag ik dat katje weer en herkende haar niet meer. Ze zat weer lekker in haar vel, was aanhankelijk en helemaal klaar voor een nieuw baasje. Ik vind het zo mooi dat zo’n katje niet wordt opgegeven.’  ‘Ik ben opgegroeid met dieren en een groot dierenliefhebber. Het is verdrietig om te zien hoe gemakzuchtig mensen een dier aanschaffen en hoe slordig ze met dieren omgaan. Daarom kom ik voor ze op. Door voor ze te zorgen, ze een beter plekje te geven. En door mensen op te voeden. Dat ze geen dier via Markplaats moeten kopen, geen kwetsbare hondenrassen (zoals kortsnuiten), dat het belangrijk is om je dier te vaccineren en nog veel meer. Onwetendheid zorgt voor heel veel leed. Als ik iemand kan overhalen om een dier te adopteren in plaats van kopen via Marktplaats, dan is er weer een asieldier gered.’    *Zamarra staat op de foto met gedumpte asielkat Icey. Gelukkig is Icey inmiddels bij een eigen baasje en gaat het heel goed met haar. We hebben wel meer mooie katten met lang haar in het asiel mocht je interesse hebben!