Lola

Hoi! Ik ben Lola. Een prachtige labrador dame van 7 jaar jong. Momenteel woon ik bij DOA. Dat klinkt misschien een beetje zielig, maar eerlijk gezegd heb ik hier al best wat avonturen beleefd. Mijn vorige baasje kon helaas niet zo goed voor me zorgen, dus hebben lieve mensen besloten dat ik ergens moest wonen waar wél goed voor me gezorgd wordt. Mijn allergrootste droom is natuurlijk een nieuw, lief baasje dat met mij op avontuur wil. En soms hoor ik de verzorgers hier een liedje zingen als ze me zien: “Her name was Lola, she was a showgirl…” Nou ja… showgirl weet ik niet hoor, maar ster van de knuffelshow ben ik zeker! Laat ik even vertellen wat voor hond ik ben. Allereerst: ik ben SUPER lief. Echt waar. Als knuffelen een sport was, had ik inmiddels een gouden medaille, twee zilveren en waarschijnlijk ook nog een beker voor “meest enthousiaste knuffelaar”. Ik kom graag even hallo zeggen (en hallo knuffelen). Wandelen vind ik ook fantastisch. Lekker samen op pad, snuffelen in het gras, snuffelen aan een boom, snuffelen aan nóg een boom… je snapt het idee. Ik ben namelijk een professionele snuffelaar. Sommige honden zijn gek op achter een bal aanrennen. Tja… daar kijk ik toch een beetje anders tegenaan. Mensen gooien hem weg… en dan verwachten ze dat ik hem ga halen? Maar hij lag net nog prima hier. Ik zie eerlijk gezegd de logica niet zo. Dus terwijl andere honden achter ballen aan sprinten, ben ik meestal iets belangrijkers aan het doen. Zoals… snuffelen. Of spelen met andere honden! Dat vind ik namelijk wél heel leuk. Een beetje rennen, een beetje dollen, samen ontdekken wat er allemaal te ruiken valt. Oh! En ik moet nog iets bekennen… Ik heb hier bij DOA een bijzonder talent ontdekt. Ik ben namelijk een kampioen verstoppen. Serieus. Ik heb al meerdere verzorgers laten schrikken. Dan graaf ik me stiekem onder een speeltoestel, maak mezelf heel klein… en blijf dan muisstil liggen. Geen geluid. Geen beweging. Niks. En dan hoor ik in de verte:
“Waar is Lola?! Heeft iemand Lola gezien?!” Hehe. Gelukkig weten ze inmiddels dat mijn favoriete verstopplek onder het speeltoestel is. Dus uiteindelijk word ik altijd weer gevonden. (En ja, dan krijg ik meestal een knuffel… dus misschien is het toch een beetje expres.) Kortom: ik ben een lieve, vrolijke, knuffelige snuffelaar met een klein talent voor verstoppertje. Nu zoek ik alleen nog een eigen mens. Iemand die met mij wil wandelen, knuffelen, lachen om mijn rare streken en misschien af en toe helpt zoeken als ik weer eens “verdwenen” ben. Denk jij dat wij samen een goed team zijn? Dan wacht ik hier op je. Knuffel en een pootje, Lola

Mvr Hulst

Hoi, ik ben mevrouw Hulst. Ja, met “mevrouw” ervoor dat klinkt chic hè? Van buiten misschien wel, maar van binnen ben ik vooral een beetje verlegen.

Ik ben een Rhodesian Ridgeback teefje van 3 jaar. Best groot dus. Mensen denken vaak dat ik stoer ben, met mijn mooie ridge op mijn rug. Alsof ik ’s avonds de buurt inspecteer en alles onder controle heb. In werkelijkheid kan ik schrikken van een blaadje dat naar beneden dwarrelt.

Ik woon nu bij DOA omdat mijn vorige eigenaar helaas niet goed voor mij zorgde. Dat was geen fijne tijd, maar gelukkig ligt die nu achter me. Nu mag ik op zoek naar iemand die wél lief voor mij is. Iemand die mij ziet en begrijpt. En misschien ook snacks meeneemt dat helpt enorm bij de kennismaking.

Nieuwe mensen bekijk ik eerst even van een afstandje. Dan doe ik alsof ik druk ben met een grassprietje of mijn eigen poot, terwijl ik jou natuurlijk goed in de gaten houd. Met iets lekkers erbij denk ik al snel: “Misschien ben jij best aardig.” Dan word ik enthousiast en verandert mijn staart in een soort helikopter.

Alleen… als iemand meteen met wijd open armen op mij afkomt, gaat het voor mij soms te snel. Dan krimp ik een beetje in elkaar. Niet omdat ik je niet leuk vind, maar omdat mijn hart nog moet wennen aan zoveel aandacht.

Knuffelen gaat bij mij het beste rustig: eerst samen zitten, dan een voorzichtig aaitje. En als ik me veilig voel, leg ik misschien mijn koppie tegen je aan. Dat is bij mij een groot compliment.

Ik ben dus een beetje een dappere twijfelaar: groot van stuk, zacht van binnen. Maar als jij mij de tijd geeft, krijg je er een trouwe, gevoelige en grappige vriendin voor het leven bij.

Mvr. Appelboom

Hoi, ik ben Appelboom. Een verlegen Rhodesian Ridgeback dame van 3 jaar oud. Ik ben bij DOA terechtgekomen omdat mijn vorige eigenaar helaas niet goed voor mij kon zorgen. Dat was best spannend, want de wereld is soms nog een beetje groot voor mij.

Van binnen ben ik een super zachtaardig meisje. Ik kijk misschien eerst de kat uit de boom (of uit de appelboom), maar vergis je niet: ik ben ook heel nieuwsgierig. Juist die nieuwsgierigheid heeft ervoor gezorgd dat ik al enorm veel geleerd heb sinds ik hier ben en daar ben ik best trots op!

Ik heb nog wel wat stappen te zetten. Buiten wandelen vind ik bijvoorbeeld nog lastig en kan me onzeker maken. Met geduld, rust en lieve begeleiding ga ik dit zeker leren, op mijn eigen tempo. Wat mij daarbij enorm helpt, is een stabiele en zelfverzekerde hond naast mij. Zo’n voorbeeld geeft mij vertrouwen en laat zien dat de wereld eigenlijk helemaal niet zo eng is. Verder ben ik een echte sociale lieverd: mensen, honden, katten… het maakt mij allemaal niet uit. Als je maar vriendelijk bent, ben ik dat ook.

Linde

Hoi… ik zal me even voorstellen. Ik ben Linde, een verlegen dame van 3 jaar oud. Nieuwe mensen, stemmen en geurtjes vind ik best spannend. Als ik je nog niet ken, stap ik liever even achteruit. Kan dat niet, dan maak ik mezelf zo klein mogelijk. Soms lijkt het alsof ik “lach” met mijn lipjes omhoog en tandjes zichtbaar, maar dat doe ik niet omdat het leuk is het is omdat ik het spannend vind.

Ik ben bij DOA terechtgekomen omdat mijn vorige baasje niet goed voor mij kon zorgen. Daardoor ben ik nog niet zo zeker van de wereld om me heen. Ik moet nog leren dat mensen ook zacht en lief kunnen zijn. Dingen zoals een halsband of tuigje zijn voor mij nog erg spannend. Dan “lach” ik extra… eigenlijk een beetje van: help, wat gebeurt er allemaal?

Toch ben ik diep vanbinnen een lief meisje. Zodra ik je vertrouw, durf ik voorzichtig dichterbij te komen. Misschien duw ik mijn neusje tegen je hand of ga ik zachtjes naast je zitten.

Ik ben geen stoere avonturier, maar een gevoelig hartje dat tijd nodig heeft. Geef je me die tijd? Dan laat ik stapje voor stapje zien hoe lief ik eigenlijk ben.

Liefs,
Linde

Beuk

Mijn naam is Beuk, een rhodesian ridgeback van 4 jaar oud. Ik ben erg groot en sterk qua bouw maar vanbinnen ben ik vooral een zachte en lieve knuffelaar. Ik hou enorm van aandacht en kruip het liefst lekker dicht tegen je aan. Als ik zin heb om te knuffelen gooi ik mijn lange poten in je nek. Ik ben dol op spelen met de bal, dan huppel en ren ik als een puppy in het rond. Ik heb geen makkelijke start gehad en het is niet duidelijk wat ik allemaal heb meegemaakt. Daardoor ben ik wat onzeker en niet zoveel gewend. Op onbekende plekken kijk in de kat uit de boom en zoek ik veel steun. Sinds ik bij DOA ben, zien mijn verzorgers mij echt opknappen. In het begin was ik rustig en timide maar ik kom steeds meer uit mijn schulp. Ik zoek mijn verzorgers graag op voor een knuffel en voel mij steeds vertrouwder als we buiten aan de lijn lopen. Tijdens een wandeling zoek ik veel contact met degene met wie ik loop en ben ik heel trainbaar. Auto’s, fietsers, wandelaars en andere honden kan ik netjes passeren. Ik hoop snel een eigen huisje te vinden waar ik de ruimte krijg om te ontpoppen tot de lieve en leuke hond die ik ben. Mocht je interesse hebben vul dan snel het adoptie formulier in en hopelijk dan tot snel!

Zuivel

Duitse Herder, vrouwelijk, gevonden op 11 Mar 2026 in Zuivelplein Amsterdam Oost

Daantje

Hoi, ik ben Daantje, bijna drie jaar oud en een chihuahua met karakter. Laat me je meteen iets vertellen: ik ben niet zo maar een hondje dat bij iedereen op schoot kruipt. Nee, ik kies mijn mensen zorgvuldig… en als ik jou gekozen heb, ben je van mij.
Mijn vorige baasje deed echt niet goed zijn best! Ik was mager en zwak, zelfs een spoedkliniek moest eraan te pas komen. Maar he, kijk mij nu. Lekker aangekomen, sterk en klaar om de wereld te veroveren. Ik woon nu bij een pleeggezin die mij alles leert wat ik eigenlijk altijd al had moeten weten, dat een huisje echt fijn kan zijn. In het begin ben ik wat verlegen en moet ik even checken of je te vertrouwen bent. Maar laat je niets wijsmaken. Als ik je eenmaal vertrouw, ben ik overal bij je. Ik word je schaduw, je persoonlijke bewaker… en ja, ik claim je een beetje. En als iemand die ik niet ken in mijn buurt komt of die ik niet zo leuk vindt? Dan laat ik dat wel even weten. Grommen hoort erbij, vind ik zelf. Bescherming van mijn mensen is mijn vak. Dus, durf jij het aan om mijn hart te winnen? Dan beloof ik je dat ik een kleine rakker ben met een groot hart. Geduld, knuffels en een beetje ondeugendheid zijn alles wat je nodig hebt. Ik regel de rest.

Kick

Ja ja, rustig maar… ik kom al uit mijn dekentje gekropen. Hoi! Ik ben Kick. Ik zit momenteel in het gezellige (oké vooruit, soms een beetje drukke) DOA dierenasiel. Mijn personeel hier zegt dat ik een “bijna 11-jarige staff” ben. Bijna 11?! Pardon?! Ik noem dat 10-plus met ervaring. Dat klinkt veel sportiever. Hoe ik hier ben gekomen is niet zo’n leuk verhaal. Mijn vorige baasje was niet zo lief voor mij. Zeg maar gerust: héél niet lief. Dus nu ben ik hier en eerlijk? Dat is eigenlijk best een opluchting. Hier krijg ik eten, zachte manden en mensen die wél snappen dat je een hond niet als deurmat gebruikt. Over die mand gesproken… Ik heb hier een kenneltje. En in dat kenneltje staat MIJN mand. En in die mand ligt MIJN dekentje. En onder dat dekentje ligt… ik. Volledig burrito-style ingerold. Oren verstopt. Neus verstopt. Alles verstopt. Waarom? Omdat dat heerlijk is. Warm. Veilig. Knus. Kick in zijn privé-grot. Maar ja… soms sta jij daar ineens. Voor mijn kenneltje. Zomaar. Uit het niets. Dan moet ik dus even blaffen. Gewoon even checken wat je plannen zijn. Dat is niet onbeleefd, dat is professioneel beveiligingswerk. Je weet maar nooit. Misschien ben je wel iemand die mijn dekentje wil stelen. Dat risico neem ik niet.

Wil je kennismaken? Dan heb ik een klein opstarttarief: een paar snoepjes. Gewoon, om te kijken of je te vertrouwen bent. Noem het een smaaktest. Maar als we eenmaal vriendjes zijn… Dan krijg je dus niet “opa Kick”. Dan krijg je: knuffelkont deluxe. Ik kruip tegen je aan. Ik duw mijn hoofd onder je arm. Ik zucht heel dramatisch van geluk. En als het even kan? Dan lig ik het liefst samen met jou onder een dekentje. Lekker warm. Lekker dichtbij. Samen een beetje snurken (ik zachtjes natuurlijk… meestal). En ja, ze noemen me hier soms een opa. Maar luister: in dit lijf zit nog genoeg energie hoor. Ik maak nog vrolijke sprongetjes, ik kan nog prima lekkere wandelingen maken en als er een speeltje beweegt ben ik ineens weer 3. Ik zoek gewoon iemand die snapt dat ik even moet blaffen als je me laat schrikken, een paar snoepjes nodig heb voor een officiële kennismaking en daarna verander in een plakkerige knuffelstaff. Dus… Ben jij niet bang voor een beetje geblaf bij de eerste indruk? En heb jij een dekentje waar nog precies één staff onder past? Dan wacht ik hier. In mijn mand. Onder mijn dekentje. Maar klop even zachtjes, oké?

Larix

Hoi, ik ben Larix. Ja, net als de boom. Ik ben een teefje van bijna 3 jaar en ik woon nu bij DOA. Mijn start in het leven was niet zo fijn. Mijn vorige baasje sloot me vaak op en ik denk dat ik vooral werd gebruikt om nestjes te krijgen. Ik heb daarbij met heel veel andere honden samengewoond. Daardoor heb ik weinig van de wereld gezien en vind ik veel dingen nog erg spannend. Traplopen en de lift gebruiken ken ik niet en dat vind ik eerlijk gezegd doodeng. Spelen met een bal of een flostouw snap ik ook nog niet. Misschien kun jij het me ooit leren? Naar vreemde mensen ben ik verlegen. Ik heb even de tijd nodig om te wennen. Neem je iets lekkers mee én je geduld, dan kom ik vanzelf wel voorzichtig naar je toe. Geaaid worden vind ik heel fijn, maar ook spannend. Als je rustig bent en me de ruimte geeft, kan ik ervan genieten. Wat ik niet zo prettig vind, is als iemand meteen over me heen hangt! Dan bevriest mijn lijf en weet ik niet wat ik moet doen. Ik ben een gevoelig meisje dat nog veel moet leren, maar met liefde, rust en vertrouwen kan ik stap voor stap dapperder worden. Misschien mag ik dat samen met jou ontdekken.

Spooky

Hoi, ik ben Spooky, een knappe Rottweiler-kruising van 2 jaar jong, met een groot hart en een nog grotere liefde voor knuffels. Samen met mijn “zusje” Boo ben ik bij DOA terechtgekomen, omdat mijn vorige baasje helaas niet meer goed voor ons kon zorgen. Dat was best even wennen hoor… ineens een nieuwe plek, nieuwe geuren, nieuwe mensen. In het begin vond ik dat allemaal behoorlijk spannend.

Ik ben inmiddels uitgegroeid tot een grote, stoere man, al doe ik soms stoerder dan ik me voel. Die diepe blaf van mij? Die zet ik nog weleens in als ik iets spannend vind. Bijvoorbeeld bij vreemde honden. Dan blaf ik eerst hard, alsof ik wil zeggen: “Kijk mij eens even!” Maar eerlijk? Eigenlijk vind ik het gewoon een beetje spannend en weet ik niet zo goed wat ik moet verwachten.

En vreemde dingen… tja. Een paraplu die ineens openklapt? Dat is toch best verdacht als je het mij vraagt. Of andere onbekende voorwerpen, ik kijk liever eerst even de kat uit de boom. Maar weet je wat mijn geheime superkracht is? Ik ben dol op eten. Met een paar lekkere snoepjes leer ik al snel dat nieuwe dingen eigenlijk helemaal niet zo eng zijn. Geef me wat positieve aanmoediging en ik doe mijn uiterste best voor je.

Waar ik nog blijer van word? Spelen! Gooi een bal en ik ren erachteraan alsof ik nooit anders heb gedaan. Een flostouw? Geweldig! Samen een trekspelletje doen vind ik fantastisch. En ik ben niet alleen enthousiast, ik ben ook netjes opgevoed: als je “los” zegt, laat ik het speeltje keurig los. Hoe knap is dat?

Maar het allerbelangrijkste in mijn leven? Knuffelen. Echt waar. Ik kan misschien groot en sterk lijken, maar van binnen ben ik gewoon een zachte knuffelbeer. Het liefst lig ik op mijn rug, pootjes een beetje in de lucht, zodat jij mijn buik kunt kriebelen. Dat is puur geluk voor mij. Samen ontspannen, dicht bij mijn mens, daar doe ik het voor.

Boo

Hoi jij daar! Ja, jij! Ik ben Boo, een knappe labrador dame van 2 jaar jong. Ik woon momenteel bij DOA. Ik ben hier terechtgekomen omdat mijn vorige baasje helaas niet goed voor mij kon zorgen. Soms lopen dingen anders dan gepland, zeggen de mensen hier. Ik snap daar niet alles van, maar ik weet wél dat ik klaar ben voor een nieuw avontuur. Misschien wel met jou? Oké, eerlijk is eerlijk: in een nieuwe omgeving ben ik eerst een klein beetje verlegen. Niet mega-verlegen hoor. Meer zo van: “Hallo… is dit veilig? Mag ik hier even tegen je aanleunen?” Ik zoek dan graag even steun bij mijn mensen. Gewoon samen de boel verkennen. Teamwork! Maar pas op… want zodra ik denk: “Yes! Dit is leuk!” … dan GA IK LOS. Dan spring ik! Dan ren ik! Dan doe ik de beroemde “Boo-blije-bonanza-dans” waarbij mijn hele lijf meedoet. Als alle blijheid eruit is gerend want ja, zelfs ik moet ooit even pauzeren. Dan verander ik in een professionele knuffelkont. Serieus. Ik kom lekker tegen je aan zitten, leg mijn hoofd op je schoot en kijk je aan met mijn beste “ik-ben-zó-lief-dat-je-smelt”-blik. Dus… zoek jij een vrolijke, iets-voorzichtig-maar-super-blije Labrador die je huis vult met enthousiasme, zoomies en knuffels? Dan ben ik jouw Boo. Kom je snel kennismaken? Ik beloof dat ik niet té hard tegen je opspring… (oké, misschien een klein beetje van blijdschap).

Meneer Walnoot

Aangenaam kennis te maken, mijn naam is Meneer Walnoot. Helaas ben ik samen met een groot aantal familieleden bij DOA terechtgekomen. Onze vorige eigenaar kon niet goed voor ons zorgen en dat heeft zijn sporen nagelaten. Daardoor vind ik veel dingen in het leven nog wat spannend. Nieuwe mensen bijvoorbeeld! Die bekijk ik liever eerst van een gepaste afstand. Met een beetje geduld en een smakelijke traktatie ontdooi ik echter vrij snel. Wanneer het vertrouwen er eenmaal is, laat ik mij graag voorzichtig aaien en geniet ik zichtbaar van die aandacht. Spelen, in de vorm van een bal of een flostouw, is mij grotendeels onbekend. Dat heb ik vermoedelijk nooit geleerd. Met andere honden daarentegen weet ik wel raad! Zij voelen vertrouwd en daar speel ik graag mee. Wie weet ontdek ik in de toekomst ook nog het plezier van speelgoed. Ik sta er zeker voor open. Nieuwe ruimtes vind ik eveneens spannend, maar mijn nieuwsgierigheid wint het vaak. Dan ga ik, ogenschijnlijk onopvallend, toch even op onderzoek uit om te zien wat de wereld mij te bieden heeft. Met rust, begrip en een vriendelijk hart bloei ik steeds een beetje verder op. Wellicht mag ik u ooit beter leren kennen.