Kalash

Mijn naam is Kalash, een stoere reu van 5 jaar oud. Ik ben bij DOA terecht gekomen als zwerfhond. Helaas hebben mijn baasjes mijn niet meer opgehaald en daarom ben ik opzoek naar een nieuw huisje. Mijn verzorgers zijn dol op mij, het liefst kruip ik dicht tegen ze aan om te knuffelen. Ik vind het heerlijk om op het veldje te spelen en rond te snuffelen. Met vlag en wimpel ben ik geslaagd voor mijn deelname aan Dutch Celldogs. Dat is een trainingsprogramma waar ik samen met mede asielhondjes naar de gevangenis ging om te trainen met gedetineerde. Tijdens de eerste twee lessen was ik nog met mijn omgeving en de andere honden bezig maar daarna had ik alleen maar aandacht voor mijn trainer. Ik vond dat heel leuk om te doen en haalde veel plezier uit het trainen! Trainen is namelijk wel iets wat mijn nieuwe baasjes met mij moeten gaan doen. Op dit moment is het nog niet echt ontspannen om met mij buiten te lopen. Ik trek hard aan de lijn, heb weinig aandacht voor degen die met mij wandelt en als ik andere honden zie kan ik mijn opwinding niet beheersen. Ik ga dan heel hard aan de lijn trekken en probeer er alles aan te doen om bij die hond te komen. Bij DOA zijn we begonnen om hieraan te werken. Samen met de trainer zullen we gaan uitzoeken hoe ik het beste te bereiken ben en leren om netjes aan de lijn te lopen en andere honden te negeren. Het valt mijn verzorgers ook op dat ik in mijn kennel erg waaks kan zijn. Als er mensen langslopen die ik niet ken ga ik erg blaffen om ze weg te jagen. Omdat er geen informatie is van mijn vorige eigenaren weten mijn verzorgers niet of ik thuis ook waaks ben. Maar het is wel goed om hier rekening mee te houden. Ik hoop een huisje te vinden met mensen die veel tijd en aandacht voor mij hebben. Mensen die met mij aan de slag gaan. Met mij gaan trainen, wandelen, spelen en knuffelen. Heb jij zin in een uitdaging en wil je mij ontmoeten? Vul dan snel het adoptie formulier in en wie weet tot snel!

Mvr Hulst

Hoi, ik ben mevrouw Hulst. Ja, met “mevrouw” ervoor dat klinkt chic hè? Van buiten misschien wel, maar van binnen ben ik vooral een beetje verlegen.

Ik ben een Rhodesian Ridgeback teefje van 3 jaar. Best groot dus. Mensen denken vaak dat ik stoer ben, met mijn mooie ridge op mijn rug. Alsof ik ’s avonds de buurt inspecteer en alles onder controle heb. In werkelijkheid kan ik schrikken van een blaadje dat naar beneden dwarrelt.

Ik woon nu bij DOA omdat mijn vorige eigenaar helaas niet goed voor mij zorgde. Dat was geen fijne tijd, maar gelukkig ligt die nu achter me. Nu mag ik op zoek naar iemand die wél lief voor mij is. Iemand die mij ziet en begrijpt. En misschien ook snacks meeneemt dat helpt enorm bij de kennismaking.

Nieuwe mensen bekijk ik eerst even van een afstandje. Dan doe ik alsof ik druk ben met een grassprietje of mijn eigen poot, terwijl ik jou natuurlijk goed in de gaten houd. Met iets lekkers erbij denk ik al snel: “Misschien ben jij best aardig.” Dan word ik enthousiast en verandert mijn staart in een soort helikopter.

Alleen… als iemand meteen met wijd open armen op mij afkomt, gaat het voor mij soms te snel. Dan krimp ik een beetje in elkaar. Niet omdat ik je niet leuk vind, maar omdat mijn hart nog moet wennen aan zoveel aandacht.

Knuffelen gaat bij mij het beste rustig: eerst samen zitten, dan een voorzichtig aaitje. En als ik me veilig voel, leg ik misschien mijn koppie tegen je aan. Dat is bij mij een groot compliment.

Ik ben dus een beetje een dappere twijfelaar: groot van stuk, zacht van binnen. Maar als jij mij de tijd geeft, krijg je er een trouwe, gevoelige en grappige vriendin voor het leven bij.

Mvr. Appelboom

Hoi, ik ben Appelboom. Een verlegen Rhodesian Ridgeback dame van 3 jaar oud. Ik ben bij DOA terechtgekomen omdat mijn vorige eigenaar helaas niet goed voor mij kon zorgen. Dat was best spannend, want de wereld is soms nog een beetje groot voor mij.

Van binnen ben ik een super zachtaardig meisje. Ik kijk misschien eerst de kat uit de boom (of uit de appelboom), maar vergis je niet: ik ben ook heel nieuwsgierig. Juist die nieuwsgierigheid heeft ervoor gezorgd dat ik al enorm veel geleerd heb sinds ik hier ben en daar ben ik best trots op!

Ik heb nog wel wat stappen te zetten. Buiten wandelen vind ik bijvoorbeeld nog lastig en kan me onzeker maken. Met geduld, rust en lieve begeleiding ga ik dit zeker leren, op mijn eigen tempo. Wat mij daarbij enorm helpt, is een stabiele en zelfverzekerde hond naast mij. Zo’n voorbeeld geeft mij vertrouwen en laat zien dat de wereld eigenlijk helemaal niet zo eng is. Verder ben ik een echte sociale lieverd: mensen, honden, katten… het maakt mij allemaal niet uit. Als je maar vriendelijk bent, ben ik dat ook.

Linde

Hoi… ik zal me even voorstellen. Ik ben Linde, een verlegen dame van 3 jaar oud. Nieuwe mensen, stemmen en geurtjes vind ik best spannend. Als ik je nog niet ken, stap ik liever even achteruit. Kan dat niet, dan maak ik mezelf zo klein mogelijk. Soms lijkt het alsof ik “lach” met mijn lipjes omhoog en tandjes zichtbaar, maar dat doe ik niet omdat het leuk is het is omdat ik het spannend vind.

Ik ben bij DOA terechtgekomen omdat mijn vorige baasje niet goed voor mij kon zorgen. Daardoor ben ik nog niet zo zeker van de wereld om me heen. Ik moet nog leren dat mensen ook zacht en lief kunnen zijn. Dingen zoals een halsband of tuigje zijn voor mij nog erg spannend. Dan “lach” ik extra… eigenlijk een beetje van: help, wat gebeurt er allemaal?

Toch ben ik diep vanbinnen een lief meisje. Zodra ik je vertrouw, durf ik voorzichtig dichterbij te komen. Misschien duw ik mijn neusje tegen je hand of ga ik zachtjes naast je zitten.

Ik ben geen stoere avonturier, maar een gevoelig hartje dat tijd nodig heeft. Geef je me die tijd? Dan laat ik stapje voor stapje zien hoe lief ik eigenlijk ben.

Liefs,
Linde

Beuk

Mijn naam is Beuk, een rhodesian ridgeback van 4 jaar oud. Ik ben erg groot en sterk qua bouw maar vanbinnen ben ik vooral een zachte en lieve knuffelaar. Ik hou enorm van aandacht en kruip het liefst lekker dicht tegen je aan. Als ik zin heb om te knuffelen gooi ik mijn lange poten in je nek. Ik ben dol op spelen met de bal, dan huppel en ren ik als een puppy in het rond. Ik heb geen makkelijke start gehad en het is niet duidelijk wat ik allemaal heb meegemaakt. Daardoor ben ik wat onzeker en niet zoveel gewend. Op onbekende plekken kijk in de kat uit de boom en zoek ik veel steun. Sinds ik bij DOA ben, zien mijn verzorgers mij echt opknappen. In het begin was ik rustig en timide maar ik kom steeds meer uit mijn schulp. Ik zoek mijn verzorgers graag op voor een knuffel en voel mij steeds vertrouwder als we buiten aan de lijn lopen. Tijdens een wandeling zoek ik veel contact met degene met wie ik loop en ben ik heel trainbaar. Auto’s, fietsers, wandelaars en andere honden kan ik netjes passeren. Ik hoop snel een eigen huisje te vinden waar ik de ruimte krijg om te ontpoppen tot de lieve en leuke hond die ik ben. Mocht je interesse hebben vul dan snel het adoptie formulier in en hopelijk dan tot snel!

Kick

Ja ja, rustig maar… ik kom al uit mijn dekentje gekropen. Hoi! Ik ben Kick. Ik zit momenteel in het gezellige (oké vooruit, soms een beetje drukke) DOA dierenasiel. Mijn personeel hier zegt dat ik een “bijna 11-jarige staff” ben. Bijna 11?! Pardon?! Ik noem dat 10-plus met ervaring. Dat klinkt veel sportiever. Hoe ik hier ben gekomen is niet zo’n leuk verhaal. Mijn vorige baasje was niet zo lief voor mij. Zeg maar gerust: héél niet lief. Dus nu ben ik hier en eerlijk? Dat is eigenlijk best een opluchting. Hier krijg ik eten, zachte manden en mensen die wél snappen dat je een hond niet als deurmat gebruikt. Over die mand gesproken… Ik heb hier een kenneltje. En in dat kenneltje staat MIJN mand. En in die mand ligt MIJN dekentje. En onder dat dekentje ligt… ik. Volledig burrito-style ingerold. Oren verstopt. Neus verstopt. Alles verstopt. Waarom? Omdat dat heerlijk is. Warm. Veilig. Knus. Kick in zijn privé-grot. Maar ja… soms sta jij daar ineens. Voor mijn kenneltje. Zomaar. Uit het niets. Dan moet ik dus even blaffen. Gewoon even checken wat je plannen zijn. Dat is niet onbeleefd, dat is professioneel beveiligingswerk. Je weet maar nooit. Misschien ben je wel iemand die mijn dekentje wil stelen. Dat risico neem ik niet.

Wil je kennismaken? Dan heb ik een klein opstarttarief: een paar snoepjes. Gewoon, om te kijken of je te vertrouwen bent. Noem het een smaaktest. Maar als we eenmaal vriendjes zijn… Dan krijg je dus niet “opa Kick”. Dan krijg je: knuffelkont deluxe. Ik kruip tegen je aan. Ik duw mijn hoofd onder je arm. Ik zucht heel dramatisch van geluk. En als het even kan? Dan lig ik het liefst samen met jou onder een dekentje. Lekker warm. Lekker dichtbij. Samen een beetje snurken (ik zachtjes natuurlijk… meestal). En ja, ze noemen me hier soms een opa. Maar luister: in dit lijf zit nog genoeg energie hoor. Ik maak nog vrolijke sprongetjes, ik kan nog prima lekkere wandelingen maken en als er een speeltje beweegt ben ik ineens weer 3. Ik zoek gewoon iemand die snapt dat ik even moet blaffen als je me laat schrikken, een paar snoepjes nodig heb voor een officiële kennismaking en daarna verander in een plakkerige knuffelstaff. Dus… Ben jij niet bang voor een beetje geblaf bij de eerste indruk? En heb jij een dekentje waar nog precies één staff onder past? Dan wacht ik hier. In mijn mand. Onder mijn dekentje. Maar klop even zachtjes, oké?

Meneer Walnoot

Aangenaam kennis te maken, mijn naam is Meneer Walnoot. Helaas ben ik samen met een groot aantal familieleden bij DOA terechtgekomen. Onze vorige eigenaar kon niet goed voor ons zorgen en dat heeft zijn sporen nagelaten. Daardoor vind ik veel dingen in het leven nog wat spannend. Nieuwe mensen bijvoorbeeld! Die bekijk ik liever eerst van een gepaste afstand. Met een beetje geduld en een smakelijke traktatie ontdooi ik echter vrij snel. Wanneer het vertrouwen er eenmaal is, laat ik mij graag voorzichtig aaien en geniet ik zichtbaar van die aandacht. Spelen, in de vorm van een bal of een flostouw, is mij grotendeels onbekend. Dat heb ik vermoedelijk nooit geleerd. Met andere honden daarentegen weet ik wel raad! Zij voelen vertrouwd en daar speel ik graag mee. Wie weet ontdek ik in de toekomst ook nog het plezier van speelgoed. Ik sta er zeker voor open. Nieuwe ruimtes vind ik eveneens spannend, maar mijn nieuwsgierigheid wint het vaak. Dan ga ik, ogenschijnlijk onopvallend, toch even op onderzoek uit om te zien wat de wereld mij te bieden heeft. Met rust, begrip en een vriendelijk hart bloei ik steeds een beetje verder op. Wellicht mag ik u ooit beter leren kennen.

Boem

Hoi, ik ben Boem! Ja, Boem. Net zoals het geluid dat ik maak als ik enthousiast tegen een deur, een mens of een strategisch geplaatste prullenbak knal. Oeps. Ik woon nu bij DOA! Mijn vorige baasje was niet zo lief voor mij en daarom mocht ik een nieuwe start maken. En laat ik je zeggen: ik ben héél goed in nieuwe starts. Vooral als ze beginnen met rennen, springen of snuffelen! Ik ben namelijk een echte stuiterbal op poten. Als er iets gebeurt, wil ik meedoen. Als er níets gebeurt, wil ik ook meedoen. Ik vind eigenlijk dat rust zwaar overschat wordt. Maar goed, de mensen hier hebben mij snuffelspelletjes laten ontdekken. En ik moet toegeven dat is eigenlijk best wel lekker. Mijn hoofd wordt er rustiger van. Al probeer ik dat natuurlijk niet te hard toe te geven, want stel je voor dat ze verwachten dat ik dat vaker ga doen. Alle mensen zijn leuk. Echt álle mensen. Als jij een mens bent, ben je dus automatisch leuk. Knuffelen? Fantastisch! Maar wel als er even geen speeltjes zijn, want anders moeten die eerst overtuigend worden rondgeslingerd. Prioriteiten, hè. Dus ben jij op zoek naar een vrolijke, enthousiaste, soms iets-te-enthousiaste vriend? Iemand die je met liefde wakker stuitert, graag met je speelt, en stiekem (maar echt héél stiekem) ook houdt van een rustig momentje samen? Dan ben ik Boem. En ik kan niet wachten om jou te ontmoeten!

Loek

Hoi! Ik ben Loek, een vrolijke dame van 7 jaar!

Mijn leven is niet altijd makkelijk geweest. Ik kreeg jarenlang weinig aandacht, slechte voeding en eigenlijk werd er niet echt voor me gezorgd. Toen ik bij DOA terechtkwam, voelde ik me niet goed en bleek ik ook medische zorg nodig te hebben. Gelukkig hebben de dierenartsen en verzorgers precies gevonden wat mij helpt. Met de juiste medicijnen en heel veel liefde en training gaat het nu een stuk beter met mij.

Ik ben een grappige meid die een beetje scheel kijkt. Soms lijkt het alsof ik langs je heen kijk en dat zorgt vaak voor een glimlach. Ik ben dol op spelen, vooral met een bal of een flostouw. Daar kan ik zo blij van worden dat ik soms wat te enthousiast raak. Spelen is voor mij gewoon het allerleukste!

Dankzij de lieve mensen bij DOA loop ik nu heerlijk aan de lijn en ken ik al een aantal commando’s. Grote mensen vind ik geweldig, maar kinderen zijn voor mij wat te druk en spannend ik zie ze al snel als speelgoed. Honden en katten vind ik ook niet zo leuk, dus ik droom van een thuis waar ik het enige huisdier mag zijn.

Wat ik zoek? Een baasje dat mij met liefde, duidelijkheid en geduld verder wil begeleiden. In ruil daarvoor geef ik jou al mijn vrolijkheid, gekke streken en eindeloze loyaliteit.

Vegeta

Hoi hoi hoiiii!!! Vegeta hier! Kennen jullie dat gedicht “Blijve sitte” van Joke van Leeuwen? Zoek maar eens op, op internet! Een van de zinnen is bijvoorbeeld: “ik ren de heele sooi vobbij, ik ben een supersnelle, nou en daffin ik mooi vammij”. Nou… dat gedicht rijmt precies op mij.

Stilzitten vind ik best wel moeilijk, en eerlijk? Het kan me ook niet zoveel schelen wat jij daarvan vindt. 😉 Als je mijn ras een beetje kent, verbaast je dat vast niks. Ik heb gewoon lekker veel energie! Rennen, spelen, bewegen, daar word ik blij van. Trekspelletjes vind ik fantastisch en achter een bal aan sprinten? Ja graag!

Wil je me toch even rustig krijgen? Kleine tip van mij aan jou: pak de borstel erbij. Ooooh, dat vind ik zó lekker. Daar kan ik echt van genieten.

Wandelen doe ik ook graag, maar let op hoor… ik heb niet zo veel geduld. Hup, de pas erin! Samen op pad, tempo maken, lekker bezig zijn, dát is mijn ding.

Dus… ben jij klaar voor een supersnelle, vrolijke wervelwind in je leven?

Diana

Hoi! Ik ben Diana. Een herderdame van 7 jaar jong (ja hoor, jong van geest telt ook). Ik woon nu tijdelijk bij DOA. Niet omdat ik stout was hoor, maar omdat mijn baasje helaas is overleden. Dat vond ik best heel verdrietig. Gelukkig ben ik hier niet alleen, want mijn vriendinnetje is er ook. Samen doen we alsof we op vakantie zijn… maar dan eentje waar je hoopt snel weer naar huis te mogen. Nieuwe mensen? Ja eh… daar moet ik soms even aan wennen. Ik kijk eerst even de kat uit de boom. Maar eerlijk is eerlijk. Ik ben meestal supersnel overtuigd dat het allemaal wel goed zit. En als dat moment daar is!!! PAS OP! Dan verandert deze keurige herder ineens in een mega-blij ei. Ik ga graag met je wandelen, lekker snuffelen, samen de wereld ontdekken. En knuffelen? JA GRAAG. Soms zo graag dat ik denk dat ik eigenlijk een geitje ben. Of een vogeltje. Want dan spring ik tegen je aan of zit ik bijna in je nek van enthousiasme. Sorry alvast. Liefde is soms moeilijk te beheersen. Je merkt misschien ook dat ik niet altijd even zeker ben. Als iemand heel streng klinkt of ineens snel met een hand beweegt, dan duik ik soms een beetje in elkaar. Ik heb in het verleden wel eens op mijn kop gehad en dat vergeet je niet zomaar. Maar weet je wat het mooie is? Met een rustige stem, een aai en wat geduld bloei ik helemaal op. Dan zie je weer die vrolijke Diana die zo graag wil vertrouwen. Dusss ben jij iemand die mij even de tijd geeft? Iemand die kan lachen als ik per ongeluk als een geit tegen je op spring? Iemand die met mij wil wandelen, knuffelen en gewoon samen wil zijn? Dan wacht ik hier. Met mijn oren gespitst, mijn staart klaar om te kwispelen en een hoop liefde die een nieuw thuis zoekt.

Joep

Hoi, ik ben Joep. Een vrolijke man van 9 jaar oud! De leeftijd moet je niet op letten, ik gedraag me veel jonger! Ik vind het zo nu en dan ook heerlijk om lekker achter een balletje aan te rennen. Wel snoepjes meenemen, anders krijg je hem niet terug. Mijn vorige baasje kon niet zo goed voor mij zorgen, ik woog maar 28kg toen ik uit huis werd gehaald. Inmiddels ben ik weer een grote sterke jongen van 45kg. Helaas heb ik hierdoor wel voernijd gekregen. Dit betekent dat ik erg gericht ben op mijn voer en ik niemand in de buurt laat komen. Ik durf namelijk ook wel echt te bijten als je dit wel probeert. We kunnen dit simpel oplossen hoor. Geef je mij eten in de bench of op een plek waar je mij lekker met rust kunt laten? Dan is er niets aan het handje! Maar heel eerlijk. Als ik jouw lekkere biefstuk van je bord pik, word je ook boos, toch?

Naast mijn voernijd merk je gelukkig niet aan mij dat er niet goed voor mij gezorgd is. Ik hou namelijk echt van knuffelen! Het liefst kom ik tussen je benen staan voor kont-kriebels. Ik ga dan een soort van dansen op mijn achterpootjes. In huis ben ik gewoon een hele lieve oude man die graag bij je komt liggen.