Lieve mama poes Novella met baby’s 

Zijn ze niet prachtig? Ik dacht dat ik verliefd was op mijn vriend, maar sinds ik mijn baby’s heb, weet ik pas echt wat verliefdheid is. Elke seconde van de dag wil ik bij ze zijn, ze kusjes geven en verzorgen. Soms houd ik mijn plas urenlang op omdat we zo lekker samen liggen. En eten? Dat doe ik zo snel mogelijk, zodat ik niet te lang bij ze vandaan ben.

Ik vind het heerlijk om moeder te zijn. Het enige minpuntje is dat mijn baasje mij niet meer wilde toen mijn buik dikker werd. Ach, ik heb ze niet eens nodig. Ik zit namelijk bij DOA en ben mijn vorige huisje alweer helemaal vergeten.

Na een medische check verhuisden we naar een pleeggezin, waar we heel goed worden verzorgd en mijn ukkies in alle rust groot kunnen worden. Nu hebben mijn kinderen mij nog heel hard nodig, maar ik kijk ook uit naar alles wat nog komt. Ik ga ze leren op de kattenbak te gaan, brokjes eten, met speeltjes spelen, klimmen en hun nagels krabben.

Ik ga ze ook laten zien hoe lief de meeste mensen zijn, want dat heb ik hier zelf geleerd. Ik kan me bijna niet voorstellen dat ik ooit afscheid van ze moet nemen. Gelukkig is dat nog lang niet aan de orde. Tot die tijd geniet ik van alles wat we samen meemaken.