Doneer
Doneer

Fritz

De DOA reddingsbrigade stelt voor: Fritz
Hey hallo! Hier ben ik dan. Ik ben mega knap, heb een mooie glanzende vacht en zit heerlijk in mijn vel. Ik zal je vertellen, dit is wel anders geweest hoor. Ik kwam uitgemergeld bij DOA binnen. Ze maakte zich heel erg zorgen over mij. Het ging zo slecht met mij dat ik naar de spoedkliniek moest voor extra hulp. Ook daar maakte ze zich zorgen want mijn conditie werd steeds slechter. Na een aantal onderzoeken kwamen ze erachter dat ik ook nog een speeltje vast had in mijn darmen. Toen werd het voor mij nog spannender, want ik moest dus een zware operatie ondergaan, terwijl mijn conditie zo slecht was. Gelukkig kwam ik daar goed uit en mocht ik weer lekker terug naar DOA. Ze zijn echt als een reddingsbrigade voor mij geweest. Zonder hun goede zorg en snelle handelen was ik er niet meer geweest.Stap voor stap ging het beter met mij. Kleine beetjes eten zorgde ervoor dat mijn darmen weer hun werk konden doen en zo voelde ik mij iedere dag weer beter! Ik werd al snel het lievelingetje van mijn verzorgers en de kleine stukjes wandelen, konden we ook steeds meer uitbreiden. Inmiddels zit ik dus weer heerlijk in mijn velletje en hoor ik mijn verzorgers soms zelfs zeggen dat ik een beetje op dieet moet… Zijn ze mal he. Mijn verleden heeft natuurlijk ook wat sporen nagelaten. Helaas gebeuren er soms dingen die je niet meer vergeet. Zo wil ik mijn eten in éen keer opschrokken en ben ik bang dat je dit van mij afpakt. Ook speeltjes pak ik vast, maar mag ik natuurlijk niet meer opeten. Spelen met speeltjes mag ik dus alleen doen onder begeleiding.Kortom door de DOA reddingsbrigade heb ik mijn leven weer terug en zie ik mijn toekomst rooskleurig tegemoet.

Terug naar alle verhalen

Dame Blanche

De DOA reddingsbrigade stelt voor: Dame Blanche
Wij stellen je graag voor aan lieve knappe Dame Blanche. Zij is een Perzische kat, wat niet alleen betekent dat ze haar leven lang moeite kan hebben met ademhalen, maar ook dat haar vacht zeer secuur onderhouden moet worden. Elke dag een borstelbeurt is wel zo fijn! Als dat niet gebeurt gaat de vacht samenklitten en dan krijg je de vervilte plekken die je op de foto kan zien. Dat doet onwijs veel zeer en wordt steeds erger als er niets aan wordt gedaan.Gelukkig kwam Dame Blanche met een hoop andere ‘platneuzen’ met dezelfde problemen bij de DOA reddingsbrigade terecht. En daar hadden we een hoop werk aan, pfff! Scheren, wassen, kammen. De vlooien sprongen alle kanten op, en van de oormijt kregen we zelf jeuk! Maar het duurde niet lang of voor elke kat hadden we een eigen medisch behandelplan. Ze kreeg speciaal voer voor haar darmen, en moest flink spieren opbouwen, omdat ze die nauwelijks had. Ook was ze erg angstig omdat haar vorige baasje niet zo veel aandacht voor elke kat had. Daarom moest zij ook meer positieve aandacht krijgen dan andere dieren. En kijk haar nu stralen! Dat is wat de Reddingsbrigade doet, dieren in nood er weer bovenop helpen.

Terug naar alle verhalen

Toto

De DOA reddingsbrigade stelt voor: Toto
Een jonge hond, alleen op straat. Dat is vreemd natuurlijk. Daarom is ze bij DOA terecht gekomen. Een veilig kamertje, met een lekker mandje en overheerlijke puppybrokjes stonden klaar. Dan ontstaat de vraag, waarom is ze alleen? Is ze gedumpt? Ontsnapt? Weg gelopen? Wanneer een hond niet wordt opgehaald, kunnen wij concluderen dat het dier gedumpt is. Maar waarom? Is er niet bewust voor haar gekozen? Werd ze toch groter dan gedacht? Of was ze te moeilijk? De jonge Toto bleek een vriendelijke, maar wel heel energieke dame. Ook niet gek voor een jonge hond toch? Bij de dierenarts bleek ook dat het een gezonde jonge meid is die eigenlijk alleen dubbele hoektandjes had. Haar grote hondengebit kwam al door, terwijl de puppyhoektanden er nog in zaten. De DOA reddingsbrigade ging met haar aan de slag, want een pup in het asiel, daar moet zorgvuldig mee worden omgegaan. Als snel hadden wij door dat Toto een bijzondere dame is. Super slim, leergierig en gek op de bal! Wij hebben onze contacten benaderd om te onderzoeken of Toto geschikt is om te ‘werken’. En dat blijkt ook zo te zijn! Toto is inmiddels in opleiding om een echte werkhond te worden. Daar wordt zij blij van en wij dus ook!

Terug naar alle verhalen

Dash

De DOA reddingsbrigade stelt voor: Dash
Onvoorstelbaar maar waar, dit schattige kitten is gered uit een vuilniscontainer! Hoe hij daar terecht is gekomen weten we niet, maar verdrietig worden we er wel van. Hij is meteen door onze dierenarts bekeken: had hij verwondingen, vlooien, botbreuken? Hoe zien zijn vachtje, oogjes en neusje eruit? Klinkt zijn hartje normaal, en zijn de longen gezond? Nou de dierenarts kon zijn hartje en longen nauwelijks horen door het luide gespin. Gelukkig kwam hij er dus met de schrik vanaf! Hij werd 5 weken oud geschat, veel te jong om al weg te zijn bij zijn moeder en nestgenoten! We hebben direct een ervaren pleeggezin ingeschakeld die de kleine Dash onder haar vleugel kon nemen en daar groeit hij nu langzaam op. Hij kan daar ook goed gesocialiseerd worden door de andere dieren in huis zodat het een leuk sociaal ventje wordt. Na een nare start komt het gelukkig helemaal goed met dit lieve kitten!

Terug naar alle verhalen

Knokkers

Voor de dieren in ons asiel zijn wij – en jij – hun laatste hoop. Met onze hulp knokken ze zich weer terug tot de leukste, liefste huisgenootjes die ze kunnen zijn. Want hoe zwaar ze het ook hebben gehad, ze zitten nog steeds vol levenslust.

Kattenverzorger Mea 

Kattenverzorger Mea
Drieënhalf jaar geleden begon Mea als dierenverzorger bij DOA, waar ze zich inzet voor de katten in het asiel. Haar dagen draaien om het verzorgen van de katten die tijdelijk in de opvang verblijven, bijvoorbeeld wanneer hun baasjes met vakantie zijn. Ze zorgt ervoor dat hun verblijf zo prettig mogelijk is, met schoon eten en drinken, een fris hok en vooral veel knuffels. Daarvoor werkte ze bij de zwerfkattenafdeling, waar ze katten hielp om terug te keren naar hun baasjes of om voorbereid te worden op adoptie. ‘ Het is heel leuk om het verschil in katten te zien; sommige vinden het prima om lekker op hun eigen stekkie te zitten, anderen zoeken reuring op en veel contact. De meeste vallen daartussen: ze zoeken contact en spelen graag, maar vinden het ook fijn om zich terug te trekken in hun eigen hok.’ Het werken met katten zit haar in het bloed. ‘Ik ben altijd opgegroeid met katten en een kattenmens geweest zolang ik me kan herinneren.’ Toch volgde ze eerst een andere route: na een opleiding beveiliging ontdekte ze dat dit niet haar roeping was. Ze stapte over naar de opleiding dierverzorging bij Aeres in Almere Poort. Tijdens haar examenstage bij DOA viel ze op door haar toewijding en werd ze gevraagd als vakantiemedewerker. ‘Daarna ben ik eigenlijk nooit meer weggegaan.’ Naast haar liefde voor katten heeft ze ook een groot hart voor honden. Soms neemt ze pleeghonden van DOA in huis als dat nodig is. ‘Ik had eens een foto gezien van een hondje en was meteen verliefd. Ik heb hem twee maanden verzorgd tot hij klaar was voor adoptie. Het afscheid was zwaar, maar hij heeft een geweldig thuis gekregen.’ Dat gevoel van bijdragen aan een groter geheel maakt haar werk bij DOA zo bijzonder. ‘Het geeft mij voldoening om te weten dat ik help om asieldieren een goede plek te geven.’ 

Terug naar alle verhalen

Kattenverzorger Maaike 

Kattenverzorger Maaike
Maaike werkt als kattenverzorger bij DOA, maar haar liefde voor dieren begon al veel eerder. Ze liep zeven jaar lang stage en deed vrijwilligerswerk bij een reptielenopvang, terwijl ze ’s avonds werkte bij een pizzeria. Op zoek naar een vaste baan kwam ze via Rob, de eigenaar van de reptielenopvang, bij DOA terecht. ‘Ik begon als schoonmaker in de kattenkennels, maar ben inmiddels doorgegroeid tot dierenverzorger. Ik volg daar ook een opleiding voor.’ Haar dagen zijn fysiek zwaar, maar dat deert haar niet. ‘Ik krijg heel veel energie van werken, ook al is het fysiek pittig. Het is gewoon mooi werk.’ Wat Maaike bijzonder vindt aan haar werk, is de connectie tussen mens en dier. ‘Het is zo bijzonder om te zien wie bij welke kat hoort. Wanneer iemand zijn vermiste dier terugvindt, of als iemand met een kat naar huis gaat na een adoptieafspraak, dat zijn echt mooie momenten.’ Naast het verzorgen van de katten, geniet ze van het contact met de mensen die naar DOA komen. ‘Ik hou van dieren, maar ook van mensen helpen. Vrijwilligers, adoptanten, of mensen die hun vermiste dier komen ophalen – ik vind het fijn om voor hen klaar te staan.’ Maaike voelt zich thuis in het asiel, tussen mensen die net als zij een passie voor dieren hebben. ‘Mensen die met dieren werken, zijn vaak bijzondere mensen met interessante verhalen. Daar kan ik goed mee samenwerken.’ Ze woont in Hoofddorp met haar ouders en vriend, en is opgegroeid in een huis vol dieren. ‘Toen ik werd geboren, hadden mijn ouders zes honden. Ze dachten dat ze geen kinderen konden krijgen, maar toen kwam ik alsnog!’ Nu heeft ze thuis drie katten en drie honden, waar ze samen met haar familie vol liefde voor zorgt. ‘We zijn echt een goed team. Dieren verzorgen doen we samen en daar genieten we enorm van.’  

Terug naar alle verhalen

Vrijwilliger Paul 

Vrijwilliger Paul
Paul is een echte kattenliefhebber en dat is goed te merken aan zijn inzet bij DOA. Sinds zijn pensioen, bijna tien jaar geleden, zet hij zich twee dagen per week in voor de katten in het asiel. ‘Ik heb altijd al iets met dieren gehad, dus dit was een logische stap.’ Hij werkt in een vaste kennel en kent de dieren door en door. Zijn werk bestaat voor 95% uit schoonmaken: de hokken, de kattenbakken en de ruimte zelf moeten allemaal netjes en hygiënisch blijven. ‘Als je dat goed wilt doen, en ik ben best precies, dan gaat daar wel wat tijd in zitten,’ zegt Paul. Daarna geniet hij van het mooiste gedeelte: rustig zitten met de katten, ze knuffelen en extra aandacht geven. Vooral schuwe katten hebben daar veel aan, omdat zij vaak langer in het asiel blijven. ‘Doordat ze mij regelmatig zien, kunnen ze langzaam wennen aan menselijk contact.’ Voor zijn pensioen werkte Paul in de grafische industrie en later in de beveiliging, maar dat vond hij te anoniem. Bij DOA voelt hij zich gezien. ‘Ik heb het idee dat mijn werk nu meer wordt gewaardeerd dan toen ik in loondienst was.’ Paul is geboren en getogen in Amsterdam en adopteerde dertig jaar geleden al katten bij DOA. In totaal heeft hij zo’n vijf katten gehad, altijd maar één tegelijk. ‘Mijn katten worden gelukkig altijd heel oud.’ Zijn vrijwilligerswerk geeft hem structuur en een doel. ‘Ik werk op zaterdag en maandag, zo houd ik een fijn ritme en heb ik de rest van de week vrij.’ Paul is een stille kracht bij DOA, iemand die niet op de voorgrond treedt, maar onmisbaar is voor de dieren. 

Terug naar alle verhalen