Ik ben gevonden in een doos met een snotneus en een kapot oogje en mijn naam is Duckie. Waar ik vandaan kom? Ik weet het eigenlijk niet meer zo goed, maar je kan ook beter naar de toekomst kijken zeggen ze altijd. Toen ik net bij DOA was wilde het niet echt lukken met mijn eetlust, dus mijn gewicht ging niet zo goed vooruit. Ik wilde gewoon heel graag aandacht… Op het moment dat ze me met een lepeltje of een spuitje eten gaven dan ging het super, maar zelf eten, nah. Daarom ben ik tijdelijk naar een pleeggezin gebracht zodat ik daar alle aandacht van de wereld kreeg, dat was echt geweldig! Na een week had ik een super vol buikje, en kreeg ik zoomies door de woonkamer, tijd voor een vriendje dus. En daar was Zorro, het was meteen dikke mik. Samen eten, spelen, knuffelen en kattenkwaad uithalen. Allebei gecastreerd en gezond zijn we weer teruggebracht naar DOA en een week later vonden we ons nieuwe huisje. Wat heb ik een geluk gehad, dat bedenk ik me elke dag! Geluk dat ik ben gevonden, geluk dat DOA mij heeft geholpen, geluk met mijn maatje en geluk met mijn superlieve nieuwe baasjes, mijn naam is nu Duckie gelukkie.