Hoi, ik ben Diva de drama queen, knuffelkont én mama van een Boss Baby!
Ik geef het eerlijk toe: mijn naam is niet zomaar Diva. Ik bén er ook echt één. Vooral als ik naar de dierenarts moet of een pilletje krijg… trááágisch! Maar achter al die drama zit gewoon een bang hartje.
Ik ben uit huis gehaald omdat ik alleen maar werd gebruikt om pups te krijgen. Liefde, aandacht, veiligheid? Nooit gehad. Mensen gebruikten mijn lijfje, maar zagen mij niet als hond. Geen wonder dat ik bang en onzeker ben geworden. Alles is spannend als je nooit hebt geleerd dat de wereld ook mooi kan zijn.
Gelukkig zijn we nu bij DOA. Samen met mijn dochter, mijn trots: Pearl Destiny! En die naam? Die past haar perfect. Ze is pittig, stoer en had op haar 4e week al geen zin meer om in het kraambed te blijven liggen. Ze klom er gewoon uit. De wereld in. Zó dapper. Ik leer elke dag van haar.
En wat ben ik dankbaar voor de mensen hier. Ze verwachten niks geks van me. Geen knuffels op commando of perfect gedrag. Ze geven me tijd om te wennen, om te leren en om mezelf te mogen zijn. Elke dag een klein stapje verder in mijn proces. Ik vind het nog eng, maar als ik je eenmaal ken… dan wil ik héél graag knuffelen. En dan doe ik mijn stokstaartjes-truc: rechtop op m’n achterpootjes, met mijn grote ogen. Werkt altijd. Want als ik je eenmaal vertrouw, wil ik héél graag bij je zijn. Dan komen de knuffels vanzelf.
Deze dierendag vraagt DOA aandacht voor dieren zoals ik. Honden die nooit écht hond hebben mogen zijn. Maar die, met liefde en geduld, weer langzaam leren vertrouwen.
Liefs van ons.