Die Cruella heeft mij niet te pakken genomen hoor, hihi! Met mijn stippenvacht denken mensen al snel aan de 101 Dalmatiërs. Logisch ook, want zo vaak zie je een knappe dalmatiër als ik niet. Maar achter mijn stippen zit geen Disney-verhaal. Mijn verhaal is écht. Ik ben uit huis geplaatst en zo bij DOA terechtgekomen. Gelukkig kijken ze hier niet alleen naar mijn uiterlijk, maar ook naar wie ik ben. Ik ben ontzettend lief, ga graag mee wandelen en vind het heerlijk om nieuwe dingen te leren. Al moet ik eerlijk toegeven dat ik soms iets te enthousiast ben. Aan de lijn netjes wandelen? Daar oefenen we hard op. En als ik een andere hond zie, vergeet ik soms even mijn goede manieren. Dat is mijn kleine boefjeskant.
Ik heb ook een paar typische dalmatiërtrekjes waar ik niet zoveel aan kan doen. Ik hoor niet alles even goed en heb last van blaasgruis. Daardoor heb ik al heel wat onderzoeken en behandelingen achter de rug. Gelukkig zorgen de mensen van DOA ervoor dat ik de juiste zorg krijg en helpen ze me iedere dag een stapje verder.
Deze Dierendag wil ik je iets meegeven. Achter iedere stip, blik of blaf schuilt een eigen verhaal. Soms zie je alleen een mooie hond, maar niet wat hij heeft meegemaakt. Bij DOA kijken ze gelukkig verder dan de buitenkant. En dat maakt voor honden zoals ik een wereld van verschil.