Hoi, ik ben dwaalboefje Monkey! Nou zeg, zo’n boefje ben ik nou ook weer niet. Ik ben alleen maar weggelopen van huis, maar ik hoor soms verhalen van katten die veel meer op hun geweten hebben dan ik! Het komt gewoon door die hormonen van mij. Je bent jong en je wil wat, zeggen ze dan. Maar niemand wilde wat van mij en toen wist ik de weg terug niet helemaal meer, oepsie! Ik liep al een poosje rond op een station in de hoop dat ik een stukje mee kon rijden in de trein, maar ik had geen kaartje, en zwartrijden mag niet. Zie je, ik ben helemaal geen boef! Bij DOA gaan ze wel wat aan die hormonen doen, dat heet castreren. Geen idee wat het inhoudt, maar ik hoor er goede verhalen over. Als dat gebeurd is, ben ik klaar voor een nieuw hoofdstuk, en dan beloof ik niet meer zo ver van huis te dwalen. Gelukkig heb ik voor nu mijn plekje gevonden en word ik tiptop verzorgd door de lieve mensen bij DOA.
Ik wil nog wel iets zeggen: met Dierendag krijgen heel veel huisdieren iets extra’s. Een lekkere snack, een nieuw speeltje of een dikke knuffel. Ik gun ze dat van harte. Maar ik hoop stiekem dat je óók even aan ons denkt. Aan alle boefjes in het asiel die wachten op een eigen thuis. Wij verdienen ook extra liefde en aandacht!