Ja, maar niet met iedere hond. Even een roddelmomentje over mijn sociale leven… Ik heb namelijk al eerder samengewoond met andere honden. Jazeker, ik had twee huisgenootjes: een jonge pup (lees: wandelende chaos) en een volwassen reu. En dat ging eigenlijk hartstikke goed! Natuurlijk… als ze weer eens té druk deden (en geloof me, dat gebeurde nogal eens), dan moest ik als verstandige dame even zeggen: “Doe eens normaal joh!” Maar verder? Gewoon lekker samen spelen, rondhangen en een beetje het huishouden runnen. Ik ben dus gewend om met een andere hond te wonen. Maar en nu komt mijn wijze levensles. Ik heb ook een tijdje in mijn eentje gewoond. En dat vond ik óók helemaal prima. Ik ben dus geen type dat per se een hondenvriend nodig heeft om gelukkig te zijn. Het allerbelangrijkste? Als er al een andere hond in huis is, moeten we wel even checken of het klikt. Geen blind dates zonder kennismaking hoor, ik heb standaarden. Dus ja, ik ben best flexibel… zolang mijn toekomstige huisgenoot een beetje gezellig en respectvol is. Dan komt het helemaal goed!
Nee, Oké… tijd voor een kleine bekentenis… Katten… ehhh… laten we zeggen. Dat is niet helemaal mijn ding. Ik heb ze hier wel eens gezien en mijn eerste gedachte was niet: “Oh gezellig, een nieuw vriendje!” Nee… het was meer iets in de richting van: “WACHT EVEN… die moet ik hebben!!” Voor je het weet sta ik in de startblokken alsof ik meedoe aan een achtervolgingswedstrijd. En eerlijk is eerlijk: dat is voor niemand echt ontspannen samenwonen. Dus om het voor iedereen gezellig te houden (voor mij, voor de kat én voor jouw meubels) lijkt het me beter als er geen katten in mijn toekomstige huis wonen. Honden? Ja hoor, gezellig (mits het klikt). Mensen? Helemaal top. Katten? …laten we die maar gewoon op afstand bewonderen.
Alleen oudere kinderen. Kleine kinderen… tja… die vind ik toch best een beetje spannend. Ik doe echt niks hoor, ik ben een nette dame, maar je kunt wel zien dat ik het een beetje lastig vind. Mijn oortjes gaan dan plat en ik duik een beetje in elkaar, alsof ik denk: “Help… wat gebeurt hier allemaal?” Het zijn voor mij gewoon wat drukke, onvoorspelbare wezentjes. En ik vind het fijn als ik me gewoon ontspannen en veilig kan voelen in mijn eigen huis. Daarom zoek ik een thuis zonder hele jonge kinderen. Kinderen vanaf een jaar of 12? Dat is helemaal prima! Die zijn vaak wat rustiger en begrijpen beter hoe ze met een dame zoals ik moeten omgaan. Dan kan ik gewoon lekker mezelf zijn… en dat is toch wel het allerfijnste wat er is.
Nog leren. En dan nog even over het “alleen thuisblijven” verhaal… Ik kan dat best hoor! Echt waar, ik ben geen dramaqueen die meteen de boel afbreekt zodra jij de deur uitloopt. Maarrrr… laten we wel even eerlijk blijven: ik heb natuurlijk eerst even tijd nodig om te wennen aan mijn nieuwe huis, mijn nieuwe mensen en alle gekke geluidjes die daarbij horen. Als ik me eenmaal op mijn gemak voel, komt dat helemaal goed. En een gouden tip van mij (ja, ik geef ook advies): eerst lekker een flinke wandeling maken! Dan ben ik daarna heerlijk ontspannen en vind ik het helemaal niet erg om even alleen thuis te blijven. Maar laten we het wel een beetje gezellig houden hè… niet te vaak en niet te lang. Ik ben namelijk ook gewoon heel graag bij je. Samen zijn is toch veel leuker dan alleen op de bank liggen wachten tot je weer thuis bent. Kortom: ik kan het wel, maar ik kies toch liever voor quality time met jou.
Rustige wijk. Even over mijn toekomstige paleisje… Ik ben eigenlijk best een makkelijke dame als het gaat om wonen. Appartement, flat, boerderij, vrijstaand huis… ik zeg overal gewoon “ja hoor, gezellig!” Trappenlopen kan ik ook prima, geen probleem. Maar eh… elke dag tig keer een marathon naar boven en beneden? Dat hoeft nou ook weer niet. En laten we eerlijk zijn: ik ben een dame van 6,5, dus op de lange termijn is het wel fijn als er bijvoorbeeld een lift is. Ik denk graag alvast een beetje vooruit, heel volwassen van mij. De stad zelf vind ik trouwens niet per se eng of zo. Maar… ik ben wel een echte snuffelaar. Ik hou van lekker wandelen, neus in de bloemetjes, beetje struinen en mijn eigen “nieuws lezen” onderweg. En tja… midden in het centrum, waar het in de zomer superdruk is met mensen en honden? Dat is gewoon niet helemaal mijn vibe. Dan denk ik al snel: “Pfoe… is er nog ergens rust?” Geef mij maar een fijne buitenwijk of een gezellig dorpje. Gewoon een plek waar ik lekker kan wandelen, snuffelen en genieten zonder dat ik me door een mensenmassa hoef te wurmen. Klinkt goed toch? Ik ben er in ieder geval al helemaal klaar voor!
Ja, selectief. Ik ben eigenlijk best sociaal met andere honden, al zeg ik het zelf. Maar ja, net als bij mensen: met de één heb je meteen een klik en met de ander denk je… “hmmm, laten we gewoon vrienden op afstand blijven.” Dat kan hè! Als een andere hond té druk doet, kan ik ook prima denken: “Succes ermee, ik loop wel even door.” Ik hoef niet overal middenin te staan. Rustig negeren? Kan ik als de beste. Maar als ik iets écht niet wil, dan zeg ik dat ook gewoon duidelijk. Wel zo eerlijk toch? Geen gedoe, gewoon heldere communicatie. Ik ben wel altijd nieuwsgierig en wil graag even kijken wie er aankomt. Even checken van: “Wie ben jij dan?” Daarom zoek ik een baasje die dat samen met mij wil doen. Gewoon rustig inschatten: is dit een leuke match of lopen we lekker door? Geen klik? Helemaal prima. Dan wandelen we gewoon verder alsof we het allebei al hadden verwacht. Lekker relaxed, zonder gedoe. Precies zoals het hoort!
Loopt netjes mee. Oh, en mijn wandelmanieren… daar mag je best een beetje trots op zijn hoor (op mij dan hè) Ik loop namelijk super netjes met je mee. Geen getrek, geen gesleur, geen “ik moet NU daarheen!”-drama. Nee hoor, ik ben gewoon een relaxte wandelpartner. Natuurlijk wil ik onderweg wel lekker snuffelen hallo, dat is gewoon mijn dagelijkse krant! Maar dat doe ik netjes en ontspannen, niet alsof ik een spoor aan het volgen ben in een actiefilm. Samen wandelen met mij is dus gewoon gezellig: rustig tempo, beetje kletsen (jij dan), beetje snuffelen (ik dan), en vooral lekker genieten. Klinkt toch als een perfecte deal?
Ja, op termijn. Loslopen? Ja hoor, dat kan ik gewoon! Natuurlijk moet ik eerst even wennen aan mijn nieuwe baasjes en de omgeving. Even alles leren kennen, vertrouwen opbouwen en snappen waar ik wel en niet mijn avonturen mag beleven. Maar als we dat samen rustig opbouwen en een beetje oefenen en trainen, dan komt dat helemaal goed. Ik ben namelijk een slimme dame die goed luistert, dus als wij eenmaal een team zijn, kan ik prima lekker los met je meelopen. Gewoon samen genieten van de vrijheid! Maar hé, we doen het wel verstandig hè. Eerst even die basis samen leggen en daarna lekker los. Teamwork makes the dream work!
