Ja, maar niet met iedere hond. Ik heb nooit alleen geleefd. Altijd waren er andere honden om mij heen, deel van een grote familie waarin ieder zijn plaats zocht. Dat ging niet altijd zonder wrijving; in een groot gezelschap botsen karakters zo nu en dan. Toch heb ik daar veel van geleerd. Samenleven vraagt ruimte, geduld en wederzijds begrip. Een huis is anders dan een roedel, dat weet ik. De stilte klinkt er luider en de nabijheid is intenser. Maar ik geloof niet dat ik daar moeite mee zou hebben. Integendeel, het lijkt me fijn om mijn dagen te delen met een soortgenoot. Natuurlijk is het verstandig om elkaar eerst te ontmoeten en te voelen of het klopt. Een goede match maakt immers het verschil tussen samen zijn en echt samenleven.
Ja, mits kat honden gewend is. Bij DOA heb ik voor het eerst katten gezien. Dat was even wennen. Hun stille bewegingen en eigen manier van doen maakten me nieuwsgierig, maar ook alert. Ik keek, nam afstand en probeerde te begrijpen wie zij waren en wat hun plaats was. Juist daarom denken de mensen hier en ik zelf eigenlijk ook. Dat samenleven met een kat mogelijk zou kunnen zijn. Zeker wanneer die kat gewend is aan honden en haar eigen grenzen kent. Met tijd, rust en begeleiding zie ik geen reden waarom wij elkaar niet zouden kunnen leren respecteren.
Alleen oudere kinderen. Kinderen vind ik spannend. Niet omdat ik ze niet mag, maar omdat hun energie soms groter is dan wat ik kan plaatsen. Ik kijk liever eerst van een afstand, neem de tijd om te observeren en als het kan, voorzichtig kennis te maken. Een snelle beweging of een luid spel maakt me onrustig en dan kies ik er het liefst voor om ruimte te nemen. Daarom voel ik me waarschijnlijk het meest op mijn gemak in een huis waar kinderen al wat ouder zijn. Kinderen boven de twaalf begrijpen doorgaans beter hoe je met een hond omgaat, wanneer je me met rust laat en wanneer nabijheid welkom is. Met die duidelijkheid kan ik ontspannen en mezelf zijn.
Nog leren. Ik ben nooit echt helemaal alleen geweest. Er waren altijd andere honden om me heen en dat is iets waar ik aan gewend ben geraakt. Alleen zijn kan nog een uitdaging zijn, dat besef ik zelf ook. In een nieuw huis zou ik daarom eerst graag de tijd krijgen om te wennen aan de omgeving, maar ook aan mijn nieuwe baasjes. Met geduld en kleine stapjes kunnen we samen oefenen, zodat ik langzaam kan leren hoe lang ik alleen kan zijn. Zo kan ik uiteindelijk op een rustige en ontspannen manier opbouwen naar het gewenste aantal tijd.
Rustige wijk. Ik ben niet heel kieskeurig waar ik woon, maar drukte maakt me onzeker. Een levendige stad of een straat waar voortdurend van alles gebeurt, vind ik nog erg spannend. Het liefst zou ik daarom een huisje vinden in een rustige buurt, omringd door groen, waar ik rustig kan wandelen en mijn omgeving langzaam kan leren kennen. Of het nu een ééngezinswoning is of een appartement, dat maakt mij niet uit. Wel is een lift belangrijk. Ik kan trappenlopen en doe dat ook voorzichtig, maar gezien mijn bouw en formaat is het niet verstandig dat ik meerdere keren per dag trap op en af moet.
Ja, Ik ben over het algemeen sociaal naar andere honden. Natuurlijk klikt het niet altijd met iedereen, maar ik heb nooit een hekel aan ze. Het lijkt me fijn als mijn nieuwe baasjes mij eerst goed leren kennen, zodat we samen kunnen inschatten of een hond die we tegenkomen een leuk speelmaatje kan zijn of niet. Op dit moment heb ik twee vriendjes met wie ik regelmatig speel. Eén van hen is wat wispelturig en als hij dan een snauw geeft, raak ik soms meteen van mijn stuk. In zulke situaties heb ik even begeleiding nodig om te leren hoe ik erop kan reageren en weer rustig verder kan spelen.
Loopt netjes mee. Aan de lijn lopen kan ik inmiddels best goed. Ik trek niet constant en kan netjes meewandelen. Toch merk ik dat ontspannen lopen, waarbij ik rustig kan snuffelen en de wereld kan verkennen, nog niet altijd vanzelf gaat. Dat heeft tijd en oefening nodig, maar ik ben leergierig en het gaat zeker steeds beter. Met geduld en begeleiding zal ik uiteindelijk ook dat onder de knie krijgen.
Onbekend. Loslopen lijkt mij heerlijk! Vrijheid, de wind door mijn vacht, de ruimte om te snuffelen en te ontdekken dat spreekt me enorm aan. Toch kan ik dit nog niet zelfstandig! Ik heb nog extra begeleiding en training nodig om het veilig te leren. Het is goed mogelijk dat ik in een drukke omgeving nooit volledig los kan lopen, maar mijn wens om het te leren blijft groot. Met geduld, duidelijke instructies en stap voor stap oefenen, hoop ik ooit die momenten van vrijheid te mogen ervaren.
