Ik schrok me een hoedje en ben heel hard de eerste de beste winkel ingerend die ik zag. Maar daar was ik niet welkom. Nouja, ze vonden het wel gezellig maar ik mocht biet blijven. Dat wilde ik ook helemaal niet, maar ik wist ook niet meer waar ik was. Daarom ben ik bij DOA, omdat ik de weg een beetje kwijt ben. Ik vind het vreselijk eng, en verstop me eigenlijk alleen nog maar. Als mensen mij benaderen dan blaas ik hard. Daarom zoek ik over een poosje een huisje waar ik rustig weer bij kan komen van dit avontuur.

