Nee, Samenwonen met andere honden? Dat hoeft voor mij niet zo. Ik heb eigenlijk liever het huis gewoon voor mezelf. Begrijp me niet verkeerd: ik ben hartstikke sociaal en ik gedraag me netjes tegenover andere honden, maar ik heb gewoon geen behoefte aan al dat drukke gedoe. Ik ben ook al wat ouder en geniet meer van rust en mijn eigen plekje. Plus… ik ben zo groot, ik tel bijna voor twee.
Ja, mits kat honden gewend is. Katten? Die heb ik hier wel eens door het glas bekeken. Maar eerlijk gezegd was ik daar vrij snel klaar mee. Na een paar tellen kijken dacht ik: laat maar… waar zijn de knuffels? Ik heb dus eigenlijk niet zo’n interesse in katten. Een kat in huis zou daarom best kunnen, ik kijk er niet echt naar om.
Alleen oudere kinderen. Kleine kinderen en ik zijn geen goede match. Ik ben groot en soms wat lomp, waardoor ik die kleine mensjes zo per ongeluk omver kan lopen. Oudere kinderen, vanaf een jaar of 16, kan wel. Die kunnen vaak wel tegen een stootje als ik met mijn enthousiasme tegen ze aan loop.
Nog leren. Alleen thuisblijven? Ze weten hier niet of ik dat gewend ben. Maar hé, ik ben een relaxte oudere man, dus ik denk dat dat best goed moet komen.
Wel wil ik dat stap voor stap opbouwen. Eerst wil ik rustig wennen aan mijn nieuwe huisje en mijn nieuwe mensen. Als ik me eenmaal veilig en vertrouwd voel, kunnen we samen gaan oefenen met eventjes alleen zijn.
Rustige wijk. Hoewel ik tijdens mijn wandelingen best knap ben in het negeren van dingen zoals auto’s en fietsers, zou ik het toch fijner vinden om in een wat rustigere wijk te wonen.
Ik ben natuurlijk ook best wel groot en in een drukke stad kan dat soms gewoon wat onhandig zijn, voor mij én voor mijn omgeving.
Ja, selectief. Buiten ben ik best sociaal hoor. Vroeger heb ik zelfs met meerdere honden samengeleefd. Maar tegenwoordig heb ik daar niet altijd meer zoveel behoefte aan.
Hier bij DOA heb ik met verschillende honden kennis mogen maken en ze zagen al snel hoe ik erin sta. Bij sommige honden draai ik me gewoon meteen om, even geen zin. Anderen begroet ik netjes met een snuffel. Maar spelen? Nee, daar doe ik niet meer aan. Ik ben dus zeker vriendelijk en duidelijk in mijn communicatie, maar ik kies liever voor rust dan voor drukke hondenspelletjes. Geef mij maar een fijne wandeling en daarna lekker knuffelen met mijn mensen.
Loopt netjes mee. Aan de lijn lopen? Al zeg ik het zelf: meestal doe ik dat best netjes. Ik wandel braaf met je mee en geniet van alles om me heen.
Maar… soms ook helemaal niet. Dan heb ik ineens een plan en wil ik ergens naartoe. En ja, dan neem ik je gewoon mee. Met mijn 53 kilo weet ik namelijk dondersgoed dat ik de meeste mensen wel een stukje kan verplaatsen. Dit betekent dus wel dat we hier samen nog wel even mee moeten oefenen. Met duidelijke begeleiding en wat geduld ga ik vast leren dat we samen wandelen, in plaats van dat ik de route bepaal.
Ja, op termijn. Loslopen? Dat moet ik nog leren! Het lijkt me namelijk heerlijk om lekker op mijn eigen tempo door het bos te banjeren en af en toe een stukje te rennen wanneer ik daar zin in heb.
Maar voordat dat zover is, moeten we daar samen nog mee oefenen. Ik moet natuurlijk wel goed weten naar wie ik terug moet komen… en misschien nog wel belangrijker: wat voor lekkers daar tegenover staat. Zeg je kip snack? Dan ben ik al een heel eind overtuigd. Met de juiste motivatie en wat training gaat dat vast goedkomen, en kunnen we samen genieten van fijne losloop-avonturen.
