Ja, maar niet met iedere hond. Samenwonen met een andere hond zou best kunnen voor mij, mits het de juiste match is. Ik ben sociaal naar andere honden, maar eerlijk is eerlijk: niet iedere hond vind ik automatisch leuk. Maar ja, je kunt natuurlijk ook niet iedereen op de wereld aardig vinden. Kleine hondjes passen vaak beter bij mij dan grote honden. Met een rustige kennismaking en een goede klik zou ik dus prima een huis kunnen delen met een ander hondenvriendje.
Nee, Katten? Nouuu… nee bedankt. Samenwonen met katten is helaas geen goed idee voor mij. Hier mocht ik ze eens vanachter het glas bekijken, maar ik wist niet hoe snel ik weer weg moest komen. Ik vond ze echt héél spannend. Daarom zoek ik echt een huisje zonder katten, zodat ik lekker ontspannen en in alle rust door het huis kan rondlopen zonder steeds stress te voelen.
Alleen oudere kinderen. Samenwonen met kinderen past helaas niet echt bij mij. Kinderen vind ik namelijk erg spannend. Ze zijn vaak onvoorspelbaar en maken soms ineens harde geluiden en laat dat nou precies dingen zijn waar ik onzeker van word. Als een kind te dichtbij komt, wil ik het liefst wegvluchten. Op zich is dat misschien niet direct een probleem, maar in een huiselijke situatie zorgt dat voor veel spanning en onrust.
Stel je bijvoorbeeld een kruipende baby voor waar ik de hele dag alert op moet zijn omdat ik telkens afstand wil nemen. Dat is voor mij niet ontspannen wonen, maar voor het gezin natuurlijk ook niet prettig. Daarom zoek ik het liefst een rustig thuis zonder jonge kinderen. Oudere kinderen vanaf ongeveer 16 jaar zouden eventueel wel kunnen. Die begrijpen vaak beter dat ik soms even ruimte nodig heb en dat ze wat afstand moeten bewaren als het mij te veel wordt. Daarnaast zijn oudere kinderen meestal ook wat rustiger en maken zij minder onverwachte harde geluiden, wat voor mij een stuk fijner is.
Nog leren. Alleen thuisblijven heb ik in het verleden wel geleerd. Bij mijn vorige baasjes kon ik ongeveer 4 à 5 uurtjes alleen thuis zijn. Ik sliep dan in mijn bench, mijn eigen veilige plekje waar ik tot rust kon komen. Het is dus zeker mogelijk dat ik dat bij mijn nieuwe baasje ook weer kan leren en oppakken.
Wel is het belangrijk om dat rustig op te bouwen. Ik ben van mezelf al wat onzeker en een nieuwe omgeving zal ik in het begin best spannend vinden. Daarom is het fijn als ik eerst de tijd krijg om te wennen aan mijn nieuwe huis, de nieuwe geluiden en natuurlijk mijn nieuwe mensen. Als ik me eenmaal veilig voel, kunnen we samen stap voor stap gaan oefenen met alleen thuis zijn.
Rustige wijk. Voor mij zou een rustige woonomgeving het allerfijnst zijn. Een plek waar niet continu veel prikkels en drukte zijn, zodat ik beter kan ontspannen. Een huis vlak naast een basisschool of een hele drukke speeltuin past daarom minder goed bij mij. Ook een woning direct aan een drukke weg is niet ideaal omdat verkeer en harde geluiden mij soms nog onzeker maken.
Ik zou het gelukkigst worden van een rustig huisje in een kalmere buurt, waar ik in alle rust kan wennen en mezelf veilig kan voelen.
Ja, selectief. Buiten ben ik eigenlijk best sociaal naar andere honden. Zoals eerder verteld, voel ik me vaak wat fijner bij kleinere hondjes dan bij hele grote honden. Ik hoef ook niet altijd druk te spelen. Soms vind ik het juist gezellig om gewoon samen een stukje te wandelen, rustig te snuffelen en weer verder te gaan. Gewoon ontspannen samen buiten zijn vind ik vaak al helemaal prima.
Soms kan ik andere honden ook nog wat spannend vinden, zeker als ze erg druk of onstuimig zijn. Dat kan me even onzeker maken. Toch ben ik bijna altijd wel nieuwsgierig naar andere honden en wil ik ze graag even bekijken en leren kennen, op mijn eigen tempo.
Loopt netjes mee. Lopen aan de lijn gaat bij mij nog met wisselende momenten. Soms loop ik keurig netjes met je mee en kan ik rustig snuffelen en genieten van de wandeling. Op andere momenten kan ik gaan trekken, maar dat is niet omdat ik vervelend wil doen. Meestal komt dat doordat ik iets spannend vind en dan graag weg wil uit die situatie.
Daarom is er nog wel wat oefening nodig om hierin meer rust en vertrouwen te krijgen. Met geduld, duidelijke begeleiding en herhaling kan ik stap voor stap leren dat ik me ook in spannende momenten veilig kan voelen aan de lijn.
Nee, Loslopen lijkt mij echt heerlijk. Lekker rennen, snuffelen en een beetje gek doen over een groot open veld, dat klinkt fantastisch. Maar voor mij is dat helaas geen goed idee. Ik kan namelijk heel erg schrikken van harde knallen, onverwachte geluiden of bijvoorbeeld een plots openklappende paraplu. Als dat gebeurt, kan ik in paniek raken en gaan vluchten. Op zo’n moment ben ik niet meer goed te bereiken en stop ik niet meer met rennen.
Dat is natuurlijk heel onveilig en ook erg stressvol, zowel voor mij als voor mijn mensen. Daarom is het voor mij het beste om aan een lange lijn te lopen. Zo blijven we als het ware altijd “hand in hand” verbonden en kan mijn baasje mij helpen en geruststellen als ik iets spannend vind. Zo kan ik toch veilig naar buiten en samen op pad gaan, zonder dat ik mezelf in gevaar breng.
