Hoi, ik ben Bas.
Ik ben niet zo van de grote entree hoor. Terwijl sommige honden meteen naar voren rennen om alle aandacht op te eisen, kijk ik liever eerst even rustig de kat uit de boom. Of nou ja… de hond uit de mand.
Ik ben een klein meneertje en ben soms wat verlegen. Mijn wereld stond even op zijn kop toen mijn baasje erg ziek werd en ik niet meer thuis kon blijven. Daar moest ik best even van bijkomen. Ineens was alles anders en vreemd. Bij DOA heb ik de tijd gekregen om weer mezelf te worden. Stapje voor stapje ontdekte ik dat ik weer mag genieten van wandelingen, lieve mensen en fijne aandacht. Want ook al vraag ik niet uitbundig om aandacht, ik vind het stiekem wel héél fijn.
Misschien ben ik niet het boefje dat als eerste op tafel springt of de show steelt. Mijn truc is veel subtieler: ik kruip rustig je hart binnen en pak je dan helemaal in!
Dus op Asieldierendag vraag ik een klein beetje aandacht. Niet heel hard hoor… dat past niet zo bij mij. Gewoon een rustig momentje, een lieve blik en misschien een zachte knuffel.
Want ook de stille boefjes verdienen het om gezien te worden.
Liefs van Basje