Ik had echt enooooorme trust issues. Ik heb bij DOA heel lang weggedoken gezeten in een mandje, op een hoog plekje zodat niemand merkte dat ik er was. Een paar weken geleden is er iets veranderd! Er kwamen wat aardige mensen regelmatig bij mij kijken met de lekkerste snackjes, voorzichtige aaitjes en leuke speeltjes. Aanraking vindt ik op dit moment nogsteeds wel spannend, maar ik ben intussen een stuk bijdehanter geworden! Ik verstop mij niet meer, sta steviger in mijn pootjes, en ik kan echt genieten van spelen. Tja, een beetje een rugzakje zal ik misschien altijd wel houden, maar ik ben helemaal klaar voor een nieuwe start! Wie wilt mijn psycholoog zijn?
