Ik ben Lewis en dat is mijn grote Broer Max. We zijn nu ongeveer twee maanden bij ons pleeggezin en we zijn enorm gegroeid, als je niet beter wist zou je denken dat we al heel oud zijn! Maar we zijn nog erg jong hoor, ik denk nu ongeveer 3 maanden.
Toen wij net bij onze pleegmensen kwamen waren we heel rustig en timide maar in de avond gingen we dan heel hard door ons hok rennen, vandaar dat we Lewis (Hamilton) en Max (Verstappen) zijn genoemd. Inmiddels doen we dat minder maar dat komt omdat we overdag lekker buiten kunnen ravotten samen!
Qua uiterlijk lijken we heel erg op elkaar maar als je goed kijkt zijn we toch heel verschillend. Max is een stukje groter dan ik en heeft rondere ogen. Zijn snoet is ook wat ronder. Maar als je snel kijkt zie je dat niet. Ook ons karakter is verschillend. Ik ben wel eens jaloers op mijn broer die alles durft. Hij was al een paar keer ontsnapt uit het hok en hupste gewoon door de woonkamer! Ik ben ook een keer meegegaan, dat was best spannend! Toen we hadden geleerd om hoog te springen konden we zelfs op de bank komen haha de baasjes wisten niet wat ze zagen! We vinden het ook heel gezellig als de mensen op de bank zitten, dan kunnen we over ze heen en achter ze langs rennen. Van de bank af is dan wel weer spannend, terwijl we in het buitenverblijf een hoog huisje hebben waar we gewoon vanaf jumpen.
Als we dan uit ons (binnen)hok zijn gedragen we ons wel netjes hoor, we poepen en piesen pas weer als we in ons hok zitten. In ons pleeggezin zijn twee grote mensen en twee kinderen. Iedereen mag ons oppakken, zelfs het jongetje die het soms nog wat onhandig doet maar ook hij leert snel. Soms heb ik even geen zin om gepakt te worden, dan lig ik net lekker te chillen. Dan grom ik een beetje en kan zelfs met mijn pootjes in de lucht krabben, dat duurt niet lang hoor, als ik weer even aan je handen ruik dat jij mijn lieve verzorger bent dan ga ik graag met je mee. Let wel op, als we in je armen terug naar ons hok lopen en deze in zicht hebben willen we er zo graag naar toe dat we uit je armen willen springen! Aaien vinden we heel lekker en knuffelen ook maar niet te lang. Als niemand kijkt kroelen Max en ik lekker samen.
Max is ook heel slim, hij doet graag verstop spelletjes met snoepjes, hij lost het heel snel op! Soms ben ik wel eens verdrietig want hij laat dan niets over voor mij. Verder lusten we graag brokjes en stro. Groente en fruit vinden we nog lastig, we proberen het wel maar niet alles vinden we lekker.
Ons pleeggezin vind het jammer dat we gaan maar wij zijn klaar voor ons volgende avontuur!
