Goedemiddag allen, laat ik mij even voorstellen. Mijn naam is Wilma en ik ben al op leeftijd, ik ben namelijk al 9,5 jaar en heb al veel meegemaakt. Ik ben bij DOA gekomen omdat mijn vorige levenspartner niet instaat was mij de juiste zorg te geven. Gelukkig haal ik mijn schade volledig in bij DOA. Wat een lieve mensen zijn dat toch, de knuffels die ik krijg en de aandacht die ik krijg daar word ik erg blij van. Ik ben ook erg opgeknapt sinds ik hier ben gekomen. Nu ik al op deze leeftijd ben, dachten ze dat ik vast niet meer wilde spelen, maar ik heb ze toch even wat laten zien. Ik wil zeker spelen met een bal, maar alleen als je meedoet. Dan pak ik de bal, ik breng hem ook terug en ik laat hem los op commando. Ik voetbal soms zelfs met een balletje. Het moment dat je mij zelf laat spelen stop ik ook, daar vind ik helemaal niks aan. Ook met een flosstouw wil ik alleen samen spelen, samen trekken vind ik echt leuk, ik kan dan zelfs een beetje grommen. Loslaten vind ik dan wat lastiger, maar ach mag ik ook een keer iets behouden.
Hier ga ik vaak wandelen en dat doe ik nog steeds erg graag. Ik kan soms best wat doorstappen, maar soms ook gewoon een rustig tempo. Ik wil wel wat snuffelen in het gras, passerend verkeer kan ik erg negeren, al zijn fietsers soms wat spannend en kan ik soms nog van schrikken. Ik ben super zindelijk, dus ik heb echt mijn wandelingen hiervoor nodig. Tijdens de wandelingen heb ik niet zo’n behoefte om met onbekende honden kennis te maken. Ik kan ze negeren, ook op een korte afstand. Hier kan ik wel met een paar honden op een veld, maar daar gaan we dan echt niet ravotten ofzo, maar gewoon een beetje rondlopen en liggen vind ik wel gezellig met sommige honden. Drukke pubers en puppen zijn te veel voor mij.
Spelende kinderen vind ik wel spannend hoor, aan de ene kant denken ze dat ik wel een beetje kinderen gewend ben, maar zodra ze te druk zijn, willen aaien hou ik het alweer voor gezien en wil ik liever weg.
