Gijs

Gijs Pelser, voorzitter Raad van Toezicht

‘De kennis en aanpak voor honden en katten maakt DOA echt anders dan andere asielen of opvangorganisaties.’

Gijs Pelser is sinds 2018 voorzitter van de Raad van Toezicht van DOA. ‘Een goede vriend attendeerde mij op de vacature bij DOA en die paste perfect bij mij. Ik was al langer op zoek naar een dergelijke functie omdat ik wilde bijdragen aan de maatschappij en ze zochten iemand met een achtergrond in marketing en fondsenwerving.’ Inmiddels is hij al ruim acht jaar betrokken bij DOA. ‘Ik ben sowieso een dierenliefhebber en de professionaliteit van de organisatie spreekt mij enorm aan. De kennis en aanpak voor honden en katten maakt DOA echt anders dan andere asielen of opvangorganisaties.’

De liefde voor dieren is er met de paplepel ingegoten. ‘Van kinds af aan ben ik opgegroeid met een parkiet of andere vogel en honden en katten in huis.’ Ook later bleven dieren een vast onderdeel van zijn leven. ‘Toen de kinderen groot genoeg waren hebben wij zelf ook een hond genomen. Onze hond is het enige wezen bij ons in huis dat altijd blij is als ik thuiskom, dat was met onze puberdochters wel anders,’ grapt hij. ‘Wij hebben onze hond, Hebbes, nog steeds. De kinderen zijn inmiddels het huis uit dus we zijn gezellig met zijn drieën thuis.’

Hoe Gijs tegen 125 jaar DOA aankijkt? ‘DOA is echt een instituut in Amsterdam. Als je oudere Amsterdammers spreekt dan hebben zij vaak een band met DOA. Tegelijkertijd, als je de beelden ziet van vroeger, dan heeft het asiel een waanzinnige ontwikkeling doorgemaakt. De rode draad is waarschijnlijk de bevlogenheid van de mensen voor dieren, dat is van alle tijden geweest.’ Ook de mensen bij DOA maken voor hem het verschil. ‘Ik heb veel respect voor de dierenverzorgers en vrijwilligers van DOA; het werken met dieren is leuk maar kent ook zware aspecten.’

En wat de toekomst moet brengen? ‘Ik wens DOA toe dat we echt in staat zijn om meer pleegouders te werven. Zodat zieke of extra kwetsbare honden en katten in een kleinschalige omgeving bij mensen thuis kunnen herstellen, genezen en wennen om daarna te kunnen starten met een nieuw leven.’

Zijn eigen betrokkenheid kent straks een einde. ‘Eind 2027 zit ik tien jaar bij DOA en dan zit mijn tweede termijn erop en neem ik afscheid. Dat is wel een gek idee, het is echt onderdeel van mijn leven geworden. Ik ben echt trots op DOA en wat wij samen voor elkaar hebben gekregen de afgelopen jaren. Ik ben een marketingman, dus ik kan extra genieten van dat wij als merk zo zijn gegroeid. Daar ben ik trots op, maar daar mag DOA nog trotser op zijn.’