---
title: "Ik? Ik ben Alfie. "
description: "Ik? Ik ben Alfie.  Een kleine toypoedel met zachte krulletjes, flaporen die alle kanten op dansen en een neus die álles ruikt. Ik heb echt mazzel gehad, maar het verhaal van mijn mammie begon niet..."
url: https://doa-dierenasiel.nl/onze-ukkies/ik-ik-ben-alfie/
date: 2026-05-29
modified: 2026-06-04
author: "Alexander Bulthuis"
image: https://doa-dierenasiel.nl/wp-content/uploads/2026/05/Alfie.jpg
categories: ["Onze ukkies"]
type: post
lang: nl
---

# Ik? Ik ben Alfie. 

!(https://doa-dierenasiel.nl/wp-content/uploads/elementor/thumbs/NvG-20260128-249-25-ro68elmejo2inb9g7mymgheprcvcuvvj2v1t6zx5p0.jpg)

## Ik? Ik ben Alfie. 

Een kleine toypoedel met zachte krulletjes, flaporen die alle kanten op dansen en een neus die álles ruikt. Ik heb echt mazzel gehad, maar het verhaal van mijn mammie begon niet meteen met knuffels, zachte mandjes en piepspeelgoed. Mijn mama woonde vroeger samen met héél veel andere hondjes in een druk en rommelig huis. De hondjes waren bang voor geluiden, hun vacht zat vol klitten en wandelen aan een lijn? Geen idee wat dat was. Mijn mama vond mensen spannend en hield haar staartje liever laag. Gelukkig veranderde alles toen ze bij DOA terechtkwam. Daar ontdekten ze al snel dat ze drachtig was en mocht ze naar een pleeggezin. Een écht huis! Met een bank, een tuin, een stofzuiger die eng bromde en een tuin waar gras groeide dat heerlijk rook naar ochtenddauw en slakken. Eerst vond ze het spannend, maar al snel voelde het als een fijne plek. In haar dikke buik zaten wij verstopt: ik, Alfie en mijn zusjes. Het pleeggezin zorgde heel goed voor haar. Ze kreeg lekker eten, warme dekentjes en zachte kriebels achter haar oren. En toen werden wij geboren. Ik herinner me vooral warmte. De hartslag van mama, kleine piepjes van mijn zusjes en de geur van melk. We groeiden op tussen gewone huisgeluiden en gingen regelmatig naar DOA voor controles, ontwormingen en vaccinaties. Doordat ik bij het pleeggezin mocht opgroeien, kreeg ik de socialisatie die een pup hoort te krijgen. Dat is toch een heel mooi begin? En het mooiste was misschien nog wel dat mama steeds blijer werd. Ze begon voorzichtig te kwispelen als haar naam werd geroepen. En weet je wat ik denk? Dat zij misschien wel net zoveel gered werd als wij.

[

Terug naar alle verhalen

](https://doa-dierenasiel.nl/campagne/het-is-weer-babyseizoen/maak-kennis-met-onze-ukkies/)