---
title: "Hondenverzorger Annelies bij de Libelle "
description: "Libelle is in gesprek gegaan met onze hondenverzorger Annelies, die zich al 18 jaar zich inzet bij DOA."
url: https://doa-dierenasiel.nl/nieuws-nl/hondenverzorger-annelies-bij-de-libelle/
date: 2026-11-09
modified: 2026-11-10
author: "Alexander Bulthuis"
image: https://doa-dierenasiel.nl/wp-content/uploads/2026/11/annelies_web.jpg
categories: ["Nieuws"]
tags: ["slider"]
type: post
lang: nl
---

# Hondenverzorger Annelies bij de Libelle 

![](https://doa-dierenasiel.nl/wp-content/uploads/2026/11/annelies_web-768x709.jpg)

Al 18 jaar staat Annelies Frantsen (40) bij DOA dierenasiel klaar voor verwaarloosde en achtergelaten honden. ‘Het mooiste vind ik dat honden, ondanks alles wat ze hebben meegemaakt, mensen steeds weer durven te vertrouwen.’ 

##### Momenten die je nooit meer vergeet 

Sommige honden vergeet Annelies nooit meer. Zoals de teckel die op een ochtend in een bench voor het hek van het asiel stond. ‘Hij was broodmager en doodsbang.’ Zijn chip stond niet geregistreerd en op de camerabeelden was alleen een auto te zien die even stopte. ‘Meer hebben we nooit kunnen achterhalen.’ Niet alleen het lot van de hond greep haar aan. ‘Ik dacht: hoe wanhopig moet je zijn om je hond zo achter te laten? Natuurlijk brak mijn hart voor die teckel, maar ook voor de eigenaar die blijkbaar geen andere keuze meer zag.’Nog altijd worden honden achtergelaten in een park of bos. ‘Mensen denken vaak dat dit niet meer gebeurt, maar helaas zien we het nog regelmatig. Terwijl we juist altijd klaarstaan om mee te denken.’ 

##### Als mensen geen andere uitweg meer zien 

Als klein meisje sleepte Annelies het liefst ieder dier mee naar huis. Een eigen hond kwam er alleen nooit. ‘Mijn ouders werkten allebei fulltime, dus dat mocht niet. Er werd altijd gezegd: ‘Als je op jezelf woont, kun je doen en laten wat je wilt.’’ Die liefde voor dieren bracht haar uiteindelijk naar DOA dierenasiel, waar ze inmiddels al achttien jaar werkt. Hoewel ze begon op de kattenafdeling, ligt haar hart bij de honden. ‘Katten zijn heel zelfstandig, maar honden willen samenwerken. Ze zoeken contact en bouwen echt een band met je op.’ Jaarlijks vangt Annelies samen met haar collega’s bij DOA zo’n 2.000 dakloze dieren op. Veel honden komen binnen omdat ze zijn verwaarloosd, achtergelaten,of omdat hun eigenaar geen andere uitweg meer zag. ‘Het moeilijkste aan mijn werk is dat het überhaupt gebeurt. Dat mensen geen tijd, geld of mogelijkheden meer hebben om goed voor hun dier te zorgen. Soms weet je niet welk verhaal erachter zit. Daarom zijn wij er juist om te helpen.’ 

![](https://doa-dierenasiel.nl/wp-content/uploads/2026/11/sheva-1-768x768.jpg)

##### Hier doe ik het voor 

Gelukkig staan daar minstens zo veel mooie verhalen tegenover. Zoals dat van Ricky. ‘Hij was zijn hele leven lang nooit buiten geweest. Hij kende het buitenleven niet en snapte daar helemaal niets van.’ Toen Ricky bij DOA binnenkwam, was hij mager, bang en onzeker. Eerst kreeg hij medische zorg, daarna begon het opbouwen van vertrouwen. ‘Alles gaat stap voor stap. Eerst met twee vaste verzorgers, daarna met vrijwilligers. Alles doen we op het tempo van de hond.’ Langzaam zag Annelies hem veranderen. ‘Van een heel verlegen hondje groeide hij uit tot een ontzettend lieve hond.’ Uiteindelijk meldde zich precies de juiste eigenaar: iemand die veel thuiswerkte, een rustige woonomgeving had en Ricky alle tijd wilde geven. ‘Vanaf het eerste moment was er een klik. We keken elkaar aan en dachten: dit kan niet anders dan voorbestemd zijn.’ Ze glimlacht. ‘Hier doe ik het voor. Dit gun je ieder hondje dat hier binnenkomt.’ Ook husky Sheva heeft een speciaal plekje in haar hart. Ze werd achtergelaten in een hondenhotel en nooit meer opgehaald. Uiteindelijk kwam ze bij DOA terecht, waar ze nu wacht op [een nieuw thuis](https://www.libelle.nl/lifestyle/honden-ter-adoptie-baasjes-gezocht~ff1e972). ‘Ze is zó lief,’ vertelt Annelies. ‘Ik hoop echt dat ze een baasje vindt dat er wél altijd voor haar zal zijn.’ Volgens Annelies laten honden iedere dag zien hoe veerkrachtig ze zijn. ‘Ze hebben soms de ergste dingen meegemaakt, maar willen zó graag weer een band opbouwen met een nieuw baasje of met ons.’

##### Wat honden mij leren 

Tegenwoordig houdt Annelies zich vooral bezig met gedragstraining. Samen met haar collega’s helpt ze honden weer zelfvertrouwen op te bouwen. ‘We hebben nu een hond van 45 kilo die zó enthousiast is dat hij het liefst als een vogel op je schouder wil zitten,’ lacht ze. ‘We leren hem dat hij alleen verder mag lopen als alle vier zijn poten op de grond blijven. Als vrijwilligers later vertellen hoeveel rustiger hij is geworden, denk ik: dit is precies wat we willen.’ Na al die jaren hebben de honden haar misschien nog wel meer geleerd dan andersom. ‘Wat dieren mij echt hebben geleerd, is dat je verder kunt kijken. Wat zij ook hebben meegemaakt, ze gaan verder met hun leven. En een ander verdient hun liefde ook.’ Dat is een les die ze iedere dag meeneemt. ‘Ze kijken niet naar hoe je eruitziet of wat je hebt gedaan. Als je goed voor ze bent, geven ze je opnieuw hun vertrouwen. Als we dat allemaal wat vaker zouden doen, zouden we denk ik veel problemen in de wereld niet hebben.’ 

##### Het mooiste afscheid dat er is 

Afscheid nemen hoort bij haar werk, maar voelt anders dan veel mensen denken. ‘Het mooiste afscheid is als een hond een nieuw baasje krijgt. Dan weet je dat hij een goed leven tegemoet gaat.’ Daarom wordt [iedere adoptie zorgvuldig voorbereid](https://www.libelle.nl/lifestyle/voorbereiding-adoptie-dier-uit-asiel~b20de73e/). ‘Ik hoop dat mensen eerlijk naar hun eigen leven kijken. Als het geen match is, is uiteindelijk de hond de dupe.’ Zelf twijfelde ze ook weleens of ze een hond mee naar huis moest nemen. ‘Liefde alleen is niet genoeg. Je moet ook de tijd, ruimte en energie hebben die een hond nodig heeft.’ Juist daarom heeft ze één boodschap voor mensen die overwegen een hond te adopteren. ‘Kijk eerst eens in een asiel. Geef een hond een tweede kans. Je krijgt er zoveel liefde voor terug.’ 

DIT ARTIKEL VERSCHEEN OP 8 OKTOBER OP DE WEBSITE VAN LIBELLE: [https://www.libelle.nl/persoonlijk/levensverhalen/annelies-over-haar-werk-in-het-dierenasiel~8f4cede](https://www.libelle.nl/persoonlijk/levensverhalen/annelies-over-haar-werk-in-het-dierenasiel~8f4cede) 
