---
title: "Vrijwilliger Rens"
description: "Vrijwilliger Rens ‘Zo’n dier is onschuldig, het is niet bang of agressief geboren. Vaak is het zo geworden doordat mensen hem slecht behandeld hebben. Die onschuld motiveert mij enorm.’ Rens is..."
url: https://doa-dierenasiel.nl/125-jaar-doa/vrijwilliger-rens/
date: 2026-06-16
modified: 2026-06-16
author: "Alexander Bulthuis"
image: https://doa-dierenasiel.nl/wp-content/uploads/2026/06/DOA-portret-juni-2026-kopie4.jpg
categories: ["125 jaar DOA"]
type: post
lang: nl
---

# Vrijwilliger Rens

![](https://doa-dierenasiel.nl/wp-content/uploads/2026/06/DOA-portret-juni-2026-kopie4-768x661.jpg)

## Vrijwilliger Rens

##### ‘Zo’n dier is onschuldig, het is niet bang of agressief geboren. Vaak is het zo geworden doordat mensen hem slecht behandeld hebben. Die onschuld motiveert mij enorm.’

Rens is inmiddels vijf jaar vrijwilliger op de hondenafdeling van DOA. Iedere week begint zijn dag met schoonmaken, maar waar hij het meest naar uitkijkt is de tijd daarna: werken met de honden. ‘Dat betekent honden uitlaten, socialiseren en tijd met ze doorbrengen. Veel honden die hier zitten hebben van alles meegemaakt. Sommigen zijn zelfs verwaarloosd of mishandeld en hebben het vertrouwen in mensen verloren. Ik vind het een mooie uitdaging om ze minder angstig te maken en dat vertrouwen terug te laten krijgen.’ Vooral de honden die bang zijn voor mensen hebben zijn interesse. ‘Helaas is het regelmatig zo dat bange honden negatieve ervaringen met mannen hebben gehad. Ik zie het als een uitdaging om daar aan te werken. Soms zitten ze trillend van angst in een hoekje van hun kennel. Dan begint het met bij hun hok gaan zitten, ze laten wennen aan mijn stem en stukjes worst voeren. Met veel geduld en kalme energie kunnen we stappen zetten: van stukjes worst het hok in gooien, naar uit je hand laten eten en een aai op de borst. Je moet continu goed opletten op de signalen van een hond, op grenzen die ze aangeven. Het proces kan weken duren, maar soms merk je dan ineens dat het vertrouwen er is — en dan is het er ook helemaal. Dat blijft bijzonder.’

Honden die individuele aandacht geven, geeft hem energie. ‘Ik ga met een heel blij gevoel naar huis als een hond een stapje in vertrouwen heeft gezet, of als ik gewoon lekker een stuk heb gelopen of met ze heb gespeeld op het veld.’ Hij kiest bewust voor de honden die extra aandacht nodig hebben. ‘Met grote honden die wat meer problemen hebben, kunnen minder mensen aan de slag. Juist daarom wil ik dat graag doen. Door de begeleiding van de hondenverzorgers en de cursussen bij DOA heb ik ontzettend veel geleerd over hoe je met angstige dieren omgaat.’ Wat hem daarbij raakt, is de kwetsbaarheid van de dieren. ‘Zo’n dier is onschuldig, het is niet bang of agressief geboren. Vaak is het zo geworden doordat mensen hem slecht behandeld hebben. Die onschuld motiveert mij enorm. Het voelt echt, puur, om een connectie met een dier te maken.’

Dat hij bij DOA terechtkwam, is te danken aan zijn vriendin. ‘Zij kwam met het idee om vrijwilligerswerk bij DOA te doen, omdat ik zo van honden houd. Het kameraadschap dat je met een hond kan hebben vind ik erg fijn. Een eigen hond past nu niet goed bij mijn leven. Ik woon klein en ben vaak weg. Op deze manier kan ik toch iets betekenen.’ Vanaf het begin voelde het als een goede match. ‘Ik wilde graag één dag per week iets doen om bij te dragen aan de wereld. En het was eigenlijk meteen duidelijk dat ik dit lange tijd zou blijven doen.’ Naast zijn vrijwilligerswerk werkt Rens als freelance journalist en schrijver. ‘Ik ben verhalenverteller. Ik schrijf niet zozeer over het harde nieuws, maar probeer de verhalen van de mensen daarachter te vertellen.’ Misschien verklaart dat ook waarom hij zich zo aangetrokken voelt tot de honden van DOA. Achter iedere hond zit een verhaal. En soms begint een nieuw hoofdstuk met iets heel kleins: een stukje worst, een beetje vertrouwen en iemand die geduldig blijft zitten.

[

Terug naar alle verhalen

](https://doa-dierenasiel.nl/campagne/onze-mensen/)
